Stress en autisme
Jongeren met autisme hebben het soms moeilijk om stress onder woorden te brengen. Vaak raken ze gefrustreerd, vertonen ze moeilijk gedrag, of klappen ze dicht omdat ze stress ofwel niet herkennen ofwel omdat ze zich niet kunnen uitdrukken. Als technologie zou kunnen helpen om die signalen van stress op te vangen en te communiceren, zou dat voor zorgverleners, maar ook voor ouders en leerkrachten, een grote hulp kunnen zijn.
De traditionele indicatoren voor stress zijn verhoogde zweetproductie (door huidgeleiding te meten) en hartslag (via optische metingen door de huid). De vraag is of fysiologische parameters voldoende zijn om stress te bepalen en eventueel signalen te voorspellen?