(Omgaan met) corona-onzin
Afgelopen maand organiseerde het Nederlandse magazine over de gezondheidszorg Zorgvisie een online bevraging met de ietwat ludieke insteek: 'Hoe gaat u om met artsen die volgens hun collega's onzin verkopen over corona?' De redactie filterde de antwoorden.
"Onzin is het verkeerde woord", merkt een huisarts op."Voor de andere collega zelf heeft het namelijk wel degelijk zin."
We moeten luisteren naar elkaar, gaat diezelfde persoon verder. "Door nieuwsgierig te zijn naar het andere verhaal en de juiste vragen te stellen, dwing je jezelf de achtergrond van een andere waarheid te herkennen." Dialoog, dus. Want "alleen in dialoog kun je problemen beter begrijpen", stelt een beleidsmedewerker. Anderen gaan eerder 'proactief' te werk en spreken de persoon in kwestie erop aan, om naar onderzoeksbewijzen te vragen voor bepaalde beweringen.
In de antwoorden weerklinkt de gemeenschappelijke boodschap om dergelijke collega's en hun zorgen "bijzonder serieus" te nemen. Dat maakt onderdeel uit van wetenschap, klink het. Een psycholoog: "[Onderzoek en kritische vragen stellen] is de reden dat we tot nieuwe ontdekkingen komen of behandelingen verbeteren. Laten we dit alsjeblieft niet monddood maken maar met gezonde nieuwsgierigheid en respect naar elkaar onderzoeken."
Maar heeft dat wel altijd zin? Een verpleegkundige is stellig: "In discussie gaan met argumenten heeft doorgaans weinig zin als het gaat om mensen met zo'n verkokerd denken."
Drogredenen zijn een no-go. "Ik vind het belangrijk om een goede discussie te voeren, daar moet je als gesprekspartner betrouwbaar in zijn", aldus een psychiater.