Liefde in tijden van dementie

In 'Supernova' spelen Colin Firth en Stanley Tucci de sterren - vergeef ons de woordspeling - van het firmament. In deze roadmovie, annex fantastisch liefdesverhaal, volgen we dit koppel waarvan een persoon aan jongdementie lijdt.

Stefan Eraly - 1 september 2021

Regisseur Harry Macqueen vertelt in een 'director's statement' hoe hij na verscheidene gebeurtenissen tot deze film kwam. "In 2015 werd een collega die haar job begon te verwaarlozen ontslagen en nog geen half jaar later overleed ze. Een naaste vriend diende zijn vader die amper 60 was in een woonzorgcentrum te plaatsen. Niet veel later zag ik een documentaire over een 65-jarige Brit die zich in de Zwitserse Dignitaskliniek in aanwezigheid van zijn vrouw legaal van het leven beroofde. Al deze personen hadden voortschrijdende jongdementie."

Macqueen besloot er een film aan te wijden en deed drie jaar lang intensieve research bij de Britse toonaangevende specialisten op het gebied van dementie aan de UCL en The Wellcome Trust. Verder spendeerde hij heel veel tijd in het gezelschap van individuen en families, getroffen door deze aandoening. Sommigen zijn sindsdien gestorven aan dementie of door zelfdoding.

Macqueen: "Met de personages en de thema's in Supernova tracht ik een waardige stem te geven aan deze personen en hun verhalen. Ik plaats deze altruïstische liefdesrelatie in de context van een onmiddellijke toekomst die aan een zijden draadje hangt. Van in het begin wou ik een film maken over wat we bereid zijn te doen voor de mensen die we graag zien. Zo is Supernova tegelijkertijd een origineel, modern romantisch liefdesverhaal en een onderzoek naar een van de grootste menselijke vraagstukken: hoe leven we, hoe hebben we lief en hoe lachen we, zelfs als onze tijd gekomen is."

De chemie tussen Colin Firth en Stanley Tucci is gigantisch. Supernova is verfijning ten top, zoals alleen de Britten (en meer bepaald de BBC) kunnen afleveren. Laat u aub niet afschrikken door het thema of u mist een wonderschone film.