Hiv-infectie: risico op aarskanker 13-maal hoger in geval van anogenitale wratten
Een studie uitgevoerd in Washington DC die in het tijdschrift JAMA Dermatology is gepubliceerd, onderstreept het belang van een regelmatige en langdurige follow-up van hiv-geïnfecteerde patiënten met anale wratten, zeker als ze ooit minder dan 200 CD4-cellen/mm³ hebben gehad. In die studie was het risico op aarskanker 13-maal hoger in geval van voorgeschiedenis van anale of genitale wratten.
Tussen 2011 en 2017 hebben de onderzoekers 65.151 hiv-geïnfecteerde volwassenen gevolgd die in 14 ziekenhuizen van Washington DC werden behandeld. 72% waren mannen en 28% vrouwen. De gemiddelde leeftijd was 50 jaar en bijna 50% waren Afro-Amerikanen.
Bij 6% van de patiënten werd tijdens de follow-up een diagnose gesteld van anale wratten. Anale wratten werden vaker gediagnosticeerd bij mannen, bij patiënten van 18-35 jaar en bij patiënten die ooit minder dan 200 CD4-cellen/mm³ hadden gehad.
Slechts 4,4% van de patiënten met anogenitale wratten heeft effectief aarskanker gekregen, maar dat is toch nog altijd 13 keer meer dan bij hiv-geïnfecteerde patiënten die tijdens de studie geen anale of genitale wratten hebben vertoond (0,3%). Patiënten bij wie het aantal CD4-cellen ooit ≤ 200/mm³ is geweest, liepen het hoogste risico. Bij hen was het risico 6-maal hoger, ongeacht of ze al dan niet anale of genitale wratten hadden vertoond.
Gezien het veel hogere risico op ontwikkeling van aarskanker raden de vorsers aan hiv-geïnfecteerde patiënten die ooit anale of genitale wratten hebben gehad, regelmatig te volgen op lange termijn. Maar blijkbaar worden die patiënten weinig gescreend. Tijdens de studie werd slechts bij 4% van de deelnemers een anale PAP-test of anuscopie uitgevoerd.
Ref.: Arnold J. al. JAMA Dermatology 2021;157(3): 283-289.