Teleconsultatie en proactief zijn
Graag reageer ik op de lezersbrief 'Telefonische consultatie: wie vindt het uit?' op deze pagina in nr. 2658. Zoals vaak met nieuwe dingen is er wat angst voor. Maar dit heeft de mensheid, en in het bijzonder de medische wereld nooit tegengehouden om nieuwe mogelijkheden zonder zonder vooringenomenheid te onderzoeken en na validatie te gebruiken.
U verwacht actie van de Orde der artsen. Ze heeft deze weergegeven in het advies van de nationale raad rond teleconsultatie, bijgewerkt op 11 mei 2020: "Een raadpleging op afstand heeft, ook al blijkt ze gebruiksvriendelijk voor de patiënt, niet dezelfde nauwkeurigheid als een raadpleging in aanwezigheid van de patiënt en de arts. Teleconsultatie biedt dan ook niet dezelfde veiligheid op het vlak van de diagnose en het voorschrijven van geneesmiddelen."
De Orde laat het toe in de bijzondere situatie die er nu is in de covid-19-pandemie. In contrast daarmee stelt het KCE 328 As (videoconsultaties in de opvolging van patiënten met een chronisch somatische aandoening) in hun literatuuronderzoek dat er geen bewijs is dat videoconsultaties beter of slechter zijn dan de face-to-face-consultatie en "an absence of evidence is not evidence of absence". Een eenvoudige zoektocht via pubmed toont dat men reeds in 1970 (!) onderzoek deed naar telefonische consultatie.
We kunnen met ons allen kunnen bevestigen dat er dagelijks, zelfs voor de corona-epidemie, telefonische triage en adviesverlening gebeurt bij hulpcentrales, wachtposten, huisartsenpraktijken, ... Toegegeven, triage is niet hetzelfde als diagnostiek, maar ik denk dat we wel tevreden mogen zijn dat er nu voor deze verantwoordelijkheid een nomenclatuur en bijpassende honorering in het leven geroepen is, mogelijk nadat dit jaren ongehonoreerd gebeurde.
We kunnen ook veel situaties bedenken waarbij een arts bij het fysiek consult voeren geen enkele vorm van klinisch of technisch onderzoek uitvoert: een ongecompliceerde cystitis, een verlenging van een anticonceptivum, rookstopbegeleiding, psychosociale begeleiding, resultatenbespreking, administratieve vragen, ...
Ik kan me niet inbeelden dat teleconsultatie de waardigheid van ons korps bedreigt. Sterker nog, misschien hebben we nu net meer mogelijkheden om een proactieve houding naar onze patiënt toe aan te nemen, maar dat zal voer zijn voor een aparte studie. In ieder geval wordt er ook aan de Universiteit van Antwerpen een onderzoek rond teleconsultatie gestart.