Wie betaalt de rekening voor een minderjarige patiënt?
U voert een behandeling of ingreep uit bij een minderjarige patiënt. Aan wie kunt u dan de betaling van uw honorarium vragen? Met welke regels moet u rekening houden als de ouders intussen uit de echt zijn gescheiden?
Als u na een ingreep of behandeling bij een minder- jarige om betaling van uw honorarium verzoekt, zal dat in de meeste gevallen geen problemen opleveren. Niettemin kunnen er zich gevallen voordoen waarin uw patiënt of de ouders van de minderjarige patiënt moeilijk doen over de betaling. Denk daarbij bijvoorbeeld maar aan het geval dat een minderjarige zélf tot een behandeling besliste en de ouders weigeren om te betalen omdat ze er niet van op de hoogte waren, en/of het er hoegenaamd niet mee eens zijn. Of denk maar aan het geval dat de ouders uiteen zijn en er tussen hen discussie bestaat over wie nu eigenlijk moet betalen. Bij wie kunt u in zo'n geval aankloppen om de betaling eisen.
De minderjarige zelf?
Voor de betaling van uw honorarium kunt u in eerste instantie te rade gaan bij de minderjarige zelf. Een minderjarige kan nu eenmaal in bepaalde gevallen zelf instemmen met een behandeling of ingreep die u uitvoert en dit zelfs zonder dat diens ouders daarmee instemmen of zelfs maar op de hoogte zijn. De wet patiëntenrechten (art. 12) zegt namelijk dat minderjarigen die voldoende rijp zijn (en tot een redelijke beoordeling van hun belangen in staat kunnen worden geacht) zelfstandig kunnen toestemmen in bepaalde medische handelingen. Bij de beoordeling daarvan dient rekening te worden gehouden met de leeftijd van de minderjarige, diens maturiteit en de aard van de medische handeling.
Is er sprake van een minderjarig kind dat niet zelf kan instemmen met een behandeling of ingreep (en zijn het de ouders die daartoe beslissen) dan heeft het geen zin de rekening naar de minderjarige te sturen. Die is in dat geval immers geen schuldenaar en hoeft dus niet zelf te betalen. Weet ook dat als u een procedure zou starten tegen een minderjarige u diens ouders als vertegenwoordigers zal moeten laten dagvaarden. Uw advocaat kan hiertoe het nodige doen.
Aankloppen bij de ouders?
Gingen de ouders van de minderjarige akkoord met de behandeling of ingreep van een minderjarige die daartoe zelf kon beslissen (en dus voldoende rijp is) dan kunt u ook bij hen aankloppen. Hetzelfde geldt als er zich een noodgeval voordeed en u dadelijk een ingreep of behandeling diende uit te voeren zonder daarvoor eerst de toestemming van de ouders te kunnen vragen.
Werd de toestemming van de ouders voor de ingreep niet gevraagd - de minderjarige besliste zelf en kon daar ook geldig toe beslissen - en is er geen sprake van een noodzakelijke behandeling dan kunt u in principe niet bij de ouders terecht voor de betaling van uw honorarium.
Voerde u een behandeling of ingreep uit bij een minderjarige die daartoe zelf niet kon beslissen en dit op verzoek van de ouders, dan kunt u wel bij hen aankloppen. Het zijn nu eenmaal de ouders die u vroegen om tot de behandeling of ingreep over te gaan, met als gevolg dat zij de schuldenaar zijn van uw honorarium. Bovendien rust er op de ouders een onderhoudsplicht tegenover hun niet-zelfstandige kinderen.
Hou er wel rekening mee dat er ook rechters zijn die oordelen dat als de patiënt intussen (op het moment dat u de betaling vraagt) meerderjarig is, u zich toch tot de patiënt moet richten om de betaling te krijgen en dat u de ouders niet meer kunt aanspreken. De jongere kan dan zelf op zijn beurt bij zijn ouders gaan aankloppen om de rekening te laten terugbetalen.
Wat als de ouders gescheiden zijn?
Zijn de ouders uit elkaar, dan is er tussen hen allicht een regeling getroffen (in onderling akkoord of opgelegd door de rechtbank) waarin vermeld staat in welke mate zij moeten bijdragen in de zogenaamde buitengewone kosten van de kinderen. Hoeveel elk daarin moet bijdragen hangt af van de inkomsten en de mogelijkheden om inkomsten te verwerven.
Tenzij er andere afspraken zijn of de rechter een andere regeling heeft opgelegd vallen heel wat medische ingrepen of behandelingen onder die buitengewone kosten. Zo zegt het KB van 22 april 2019 dat buitengewone kosten onder andere zijn:
"de volgende medische en paramedische kosten:
a) de behandelingen door artsen-specialisten en de medicaties, gespecialiseerde onderzoeken en verzorging die zij voorschrijven;
b) de kosten van heelkundige ingrepen en van hospitalisatie en de specifieke behandelingen die eruit voortvloeien;
c) de medische en paramedische kosten en hulpmiddelen waaronder orthodontie, logopedie, oftalmologie, psychiatrische of psychologische behandeling, kinesitherapie, revalidatie, prothesen en apparaten, met name de aankoop van een bril, een beugel, contactlenzen, orthopedische zolen en schoenen, hoorapparaten en een rolstoel."
U hoeft zich als behandelend arts van die regeling niet al te veel aan te trekken. U kunt uw rekening gewoon sturen naar één van de ouders of naar beiden, waarbij u dan van één van hen de volledige betaling kunt vragen. De onderlinge verdeling van uw rekening is de verantwoordelijkheid van de ouders zelf.