Intensief langlaufen weert hypertensie

Langlaufen over grote afstanden blijkt het risico op hypertensie te verlagen en dat zou te verklaren zijn door het effect dat die zware sport heeft op het hart- en vaatstelsel en het lichaam.

20 januari 2021

Hypertensie is de risicofactor die wereldwijd de hoogste sterfte veroorzaakt. Veel lichaamsbeweging correleert met een lagere incidentie van hypertensie. Gaat die correlatie ook op bij nog zwaardere sporten zoals langlaufen over lange afstanden?

Zweedse vorsers hebben een casuscontroleonderzoek uitgevoerd bij 206.889 deelnemers aan de Vasaloppet, een wedstrijd van langlaufen over ongeveer 90 km in Zweden, en 505.542 willekeurig geselecteerde controlepersonen van dezelfde leeftijd, hetzelfde geslacht en dezelfde woonplaats.

De beste prestatie van de skiërs (in percent van de winnende tijd) en het aantal races dat tijdens de studieperiode werd voltooid, werden gecorreleerd met de incidentie van hypertensie tijdens een mediane follow-up van 8,3 jaar.

Correlatie met de beste prestaties

Het relatieve risico op hypertensie bleek bijna tweemaal lager te zijn bij de langlaufers dan bij niet-skiërs. Bij de skiërs correleerden betere prestaties (in percent van de winnende tijd) sterk met een lagere incidentie van hypertensie. De correlatie was nagenoeg lineair en stond los van het geslacht. Er werd een zwakkere correlatie vastgesteld tussen het aantal races dat tijdens de studieperiode voltooid werd, en de incidentie van hypertensie. Bij een subgroepanalyse van 10.804 deelnemers met correctie voor de levenswijze werden soortgelijke resultaten behaald.

Samengevat, langlaufen over lange afstanden correleerde met een 41% lagere incidentie van hypertensie tijdens de volgende acht jaar in vergelijking met niet-langlaufen. Er werd een bijna lineaire correlatie vastgesteld tussen de prestaties en de incidentie van hypertensie. Dus nog een gunstig effect van intensieve training.