Minder radiotherapie nodig bij myxoïd liposarcoom
Een internationale studie, geleid door het Antoni van Leeuwenhoek en gepubliceerd in het blad JAMA Oncology, laat zien dat patiënten met myxoïd liposarcoom minder vaak bestraald hoeven worden met hetzelfde effect. De behandelrichtlijnen kunnen hierdoor worden aangepast.
Het myxoïd liposarcoom ontstaat, meestal in het bovenbeen, uit de vetcellen. Tussen de grote spieren en onder het onderhuids vet, leidt zo'n zwelling daar niet direct tot klachten. De gemiddelde diameter van de tumor op het moment van diagnose ligt dan ook rond de 10 centimeter. Om de kans op lokale terugkeer van de tumor te verkleinen, krijgen de patiënten bestraling, vaak voorafgaand aan de operatie. Bij een derde van de patiënten leidt de radiotherapie tot vervelende nevenwerkingen, zoals een verhoogde kans op wondcomplicaties na de operatie.
Radiotherapeut Rick Haas (Antoni van Leeuwenhoek) startte in 2010 de internationale DOREMY-studie met negen centra om te onderzoeken of het veilig is om de bestralingsdosis voor dit stralingsgevoelige sarcoomtype te verlagen. Uiteindelijk was het mogelijk om 79 patiënten te includeren met deze heel zeldzame kanker. Het onderzoek toonde aan dat het aantal stralingssessies veilig verminderd kan worden van 25 tot 18. Hierdoor is het risico op wondcomplicaties gehalveerd, hoeven patiënten minder vaak opnieuw geopereerd te worden, en zijn er zeven ziekenhuisbezoeken minder nodig voor bestraling.
J. Lansu et al., Dose Reduction of Preoperative Radiotherapy in Myxoid Liposarcoma. JAMA Oncology 12 november 2020.