In de ban van de pandemie
Voor de tweede maal dit jaar moeten de ziekenhuizen vol aan de bak om de tsunami aan covid-19-patiënten goede zorg te verlenen. Hopelijk lukt dat nog net. Onder meer ook dankzij de lessen getrokken uit de eerste golf in het voorjaar.
Human resources vormt een van de belangrijkste problemen voor de ziekenhuizen tijdens deze tweede golf. Centraal staat de vraag of bij covidzorg betrokken personeelsleden en artsen het volhouden na een uitputtend voorjaar en met amper recuperatietijd. Recent in de BMJ gepubliceerd Schots onderzoek toont bovendien aan dat zorgverstrekkers die rechtstreeks in contact stonden met covid-19-patiënten een driemaal hoger risico op ziekenhuisopname lopen dan de algemene populatie. Bij hun familieleden verdubbelt het risico.
Artsen en verpleegkundigen zijn de hoeksteen van de gezondheidszorg. De personeelsproblematiek speelde een rol in het voorjaar maar niet in even grote mate als nu. Voor een kwart van de ziekenhuizen vormde ziekteverzuim en burn-out toen een hoofdbekommernis. Maar de zoektocht naar persoonlijk beschermingsmateriaal (mondmaskers, handschoenen en kleding) was toen wel veel acuter.
Aan de zorg zal het niet liggen. Niet alles verloopt optimaal maar duidelijk is wel dat de ziekenhuizen nu beter gewapend zijn dan in het voorjaar. Welke lessen hebben ze getrokken uit die eerdere ervaringen? Wat ging er toen goed? Wat liep er fout in de ziekenhuisorganisatie, de samenwerking met de overheid, de eerste lijn en andere spelers?
Hoe het de ziekenhuizen verging tijdens de eerste covid-golf is de centrale kwestie in een peiling van Artsenkrant/Le Journal du Médecin in samenwerking met de grootpubliekstitels Knack en Trends. In september, tussen twee golven door, bevroegen we leidinggevenden - algemene en medische directeurs en hoofdartsen - van de Belgische ziekenhuizen. De resultaten, met commentaar van onder meer de Vereniging van Vlaamse Hoofdartsen en de Belgische Vereniging van Ziekenhuisdirecteurs, kan u in deze Artsenkrant lezen.