Hope doet leven
In de briljante Zweedse film chroniqueert regisseur Maria Sodahl haar eigen leven met een terminale kankerdiagnose en de impact daarvan op haar gezin. Niet de zoveelste getuigenis over een ziekte, wel een prachtfilm over relaties en het leven. Stellan Skarsgard speelt voortreffelijk de rol van de partner.
Neen het is geen spellingsfout in de titel. Net zoals in Touching Infinity, de documentaire van Griet Teck (zie AK 2646) en het boek Het Einde (zie AK2647) zorgt ook in Hope het omgaan met de dood voor een bespiegeling op het leven. In de drie gevallen (films en boek) betreft het geen loodzware kost of alleen maar kommer en kwel maar vooral levenslust en verbinding troef.
Aan het begin van de film prijken de woorden van de regisseuse: "Dit is mijn verhaal zoals ik het mij herinner." Protagoniste Anja (Andrea Bræin Hovig) heeft net een succesvolle internationale theatertour geregisseerd en komt thuis om kerst te vieren met partner Tomas (Stellan Skarsgard, bekend van Breaking The Waves, Chernobyl, Mama Mia, Melancholia), hun drie biologische kinderen, en de drie kinderen uit Tomas' eerste huwelijk. Dan slaat het noodlot toe: Anja heeft een hersentumor en is terminaal. Maria Sødahl weet haar eigen verhaal zo intens te vertellen dat het onwaarschijnlijk veel meer is dan een film over een ziekte. Ze is zelf ook schrijfster en regisseuse en getrouwd met regisseur Hans Petter Moland (Kraftidioten, ook met Skarsgard). Zelden zo'n pakkende en hartverwarmende film gezien waar vooral de relaties met de kinderen en partner in tijden van een crisis onder de loupe genomen worden. Je voelt haast aan de lijve de vertwijfeling, angst en onmacht en vooral de onzekerheid ook bij de diverse artsen die in de film voorkomen en haar niet onmiddellijk uitsluitsel kunnen geven. De zaal verlaat u ongetwijfeld met een enorme energieboost en levenslust.
Hope draait sinds vorige week in onze zalen en wordt verdeeld door Cinéart.