Een hommage aan Cobra en Basquiat
Ik was het beu om een hele namiddag ananassen of potscherven te schilderen, de academie was niets voor mij, zegt Klaas Vanderperren. Dus maar boekhouding en informatica studeren en een baantje in een videoverhuurzaak aannemen. Maar het schilderen zat hem in het bloed en schoorvoetend baande hij zich een weg in het labyrint van de kunst. Vandaag wordt zijn werk gepromoot door galeries in Londen, Parijs, Amsterdam en Knokke. "Nu nog doorbreken in Los Angeles en Dubai", lacht hij.
Klaas Vanderperren (42) is vooral een selfmade kunstenaar. Van kindsbeen af werd hij door zijn ouders meegetroond naar musea in binnen- en buitenland. "Eerlijk, ik vond dat niet altijd leuk. Maar toen we het Cobra Museum in Amstelveen bezochten, ging er een rilling door me heen. Zo wil ik later ook schilderen, dacht ik. Het vrolijke, het kinderlijke, de fantasie, het kleurrijke van Karel Appel en Asger Jorn, dat sprak me aan. Ik wil vrij zijn in wat ik doe! Kunst hoeft voor mij niet noodzakelijk maatschappelijk relevant te zijn en de wereldellende aan te kaarten."
Klaas Vanderperren (42) woont samen met zijn partner aan het einde van een doodlopende straat met zicht op het golvende landschap op de grens van Vlaams- en Waals-Brabant in de gemeente Ottenburg. Aanpalend aan het woonhuis bevindt zich een klein huisje dat volgestouwd is met verfpotten, borstels en penselen allerhande, plastic ananaspotjes waarin hij zijn verf mengt met water, "zodat ze mooi spat op het doek". De vloer is bezaaid met verfklodders en snippers van papier, van karton, van affiches die hier en daar nog een plaats zullen krijgen in collagekunstwerken. Enkele tientallen schilderijen staan tegen de wand of hangen aan een spijker. Canvas in alle formaten, in felle kleuren. De figuren doen vaak denken aan Appel en Jorn, de vormgeving heeft iets van Basquiat, hier en daar zou men een link met Picasso kunnen ontdekken. "De grote doeken liggen het best in de markt", zegt Klaas. "Ik heb het geluk met galerijhouders te kunnen werken die houden van wat ik doe en die mijn werk dan ook graag verkopen. Ja, het gaat hard!"
New Contemporary Art, zoals deze kunstvorm genoemd wordt, doet het momenteel bijzonder goed in de galeries. "Dat heeft vooral met twee factoren te maken", zegt Klaas Vanderperren. "De tegencultuur van street art en hiphop vormt een stevige artistieke broeihaard, met als uitschieter de hoge vlucht van Jean-Michel Basquiat op de kunst- en veilingmarkt. Tegelijkertijd zijn er andere kanalen ontstaan waarop kunstenaars zich kunnen profileren, Instagram bijvoorbeeld, waarop galeriehouders voortdurend op zoek gaan naar nieuwe talenten. Ik heb zelf ondervonden dat het niet veel zin heeft zelf bij een galerie te gaan aankloppen. Beter is te wachten tot de galerie je zelf 'ontdekt', en dat gebeurt meestal via Instagram."
In tegenstelling tot vele van zijn generatiegenoten, is Vanderperren geen product van de undergroundsfeer van street art en graffiti. Hij zoekt de inspiratie eerder in populaire cultuur, televisie en de celebrity-cultuur, maar ook in de wereld van de hedendaagse dans waar hij in een aantal producties van het Leuvense gezelschap Lune werd opgevoerd als live performer. "Er komt heel wat bij kijken als je op anderhalf uur op de scene een schilderij van 3x3 meter moet klaar krijgen terwijl de dansers om je heen wentelen. Heel bevreemdend als je het gewoon bent om in een rustige studio op het einde van de wereld te werken. "