Vijf adviezen om met onzekerheid om te gaan in coronatijden
We leven in een onzekere tijden, waarin veel nog niet geweten is over covid-19 en hoe we het virus het best kunnen bestrijden. Tijdens pandemieën is onzekerheid onvermijdelijk, sussen drie Engelse professoren. Om tot betere beslissingen te komen in dergelijke omstandigheden, geven ze enkele adviezen.
"Met de coronacrisis, wordt duidelijk hoe complex het is om aan wetenschap te doen en beleidsbeslissingen te nemen in een context van onzekerheid", schrijven Harry Rutter (prof. globale publieke gezondheidszorg, University of Bath), Miranda Wolpert (hoofd 'Mental Health Priority Area' in Wellcome Trust Londen) en Trisha Greenhalgh (prof. eerstelijnszorg, University of Oxford) in een gezamenlijk opiniestuk in The BMJ.
"Het gaat om een nieuwe ziekte. Sommige onderzoeksresultaten kunnen we ondertussen categoriseren als feiten, maar in het algemeen blijft het bewijs over de effectiviteit van interventies - zowel preventief als therapeutisch - fragmentarisch en beperkt. De mate waarin onderzoeksbevindingen m.b.t. andere ziekten (en zelfs andere coronavirussen) kunnen geëxtrapoleerd worden naar covid-19, is onderwerp van discussie."
Immers, we hebben allemaal te maken met dezelfde pandemie. Maar onze kennis, wereldbeelden en waarden verschillen, zo vervolgen de auteurs. "Nu is niet het moment om anderen te demoniseren voor hun alternatieve interpretaties", schrijven ze.
We moeten net blij zijn dat er verschillende perspectieven zijn om te kunnen omgaan "met de onvolmaakte data waarmee we het vandaag moeten doen". We moeten niet proberen te streven naar "een denkbeeldige eendimensionale waarheid", samenwerken is het codewoord om tot - dixit de auteurs - "rendabele, onhandige oplossingen" te komen.
Rutter, Wolpert en Greenhalgh geven de volgende vijf adviezen aan beleidsmakers/managers:
1.Ga ervan uit dat de meeste gegevens waarover we beschikken incorrect of onvolledig zijn. Wees hier open en transparant over.
2.Wat sommige vragen betreft, zullen we mogelijk nooit tot zekerheid komen.Maak dan ook de afweging te wachten op definitief bewijs dan wel te handelen o.b.v. het bewijs dat voorhanden is.
3.Probeer met complexe situaties om te gaan, net door de complexiteit ervan te erkennen, toe te geven dat er onwetendheid speelt, paradoxen te verkennen en samen met anderen te reflecteren.
4.Verschillende individuen (en verschillende stakeholdergroepen) interpreteren gegevens op een verschillende manier. Overleg tussen stakeholders kan meerdere perspectieven opleveren.
5.Pragmatische interventies, nauwlettend opgevolgd in reële settings, kunnen relevante data opleveren die de bevindingen van gecontroleerde trials en ander bewijs kunnen aanvullen.