Ode aan Lode

Het was 1978 toen Lode zijn eerste voorzichtige stappen zette in wat toen nog het Heilig Hartziekenhuis was in Kortrijk. Inmiddels zijn we 42 jaar later en staat Lode, bijna letterlijk, aan de vooravond van z'n pensioen als zorgmanager in dat ene resterende Kortrijkse ziekenhuis. Lode zette zich erg in voor het professionaliseren van de verpleegkunde. Eerst als vormingsverantwoordelijke, later als zorgmanager. Het werd de rode draad in zijn carrière. "We focussen te veel op het genezen van een wonde en niet op het herstel van de autonomie van de patiënt." "Wat is perfecte zorg in het ziekenhuis waard als de omstandigheden vooraf al niet optimaal zijn, en de zorg na de ziekenhuisopname niet zal worden voortgezet?"

Je kan een aap aanleren om een 'pikuur' te geven, maar verplegen is en moet meer zijn dan een puur technische handeling. De verpleegkundigen mogen zichzelf niet in de voet schieten door te beschermend te zijn, ze moeten paradigma's loslaten.

We moeten leren meer in te zetten op innovatie om de zorg haalbaar te houden. De grote uitdaging voor de verpleegkunde zit hem in het samenwerken met alle actoren uit het zorglandschap, steeds met het belang voor de patiënt voor ogen. Nog voor de opname moeten we met z'n allen nadenken over het ontslag en hoe de patiënt thuis z'n leven verder kan opnemen en invullen. Dat lukt niet als we elk op ons eiland blijven.