Instapsom?
Dat een jonge, startende arts een instapsom moet betalen in een praktijk om een deel van het patiëntenbestand over te nemen, kan deontologisch en juridisch niet. Dat stelt de Orde in een recent advies.
De deontologische code van de Orde stelt dat de patiënt zijn arts vrij mag kiezen. Dat geldt ook in groepsverband, verduidelijkt het advies. Elke contractuele bepaling die die vrije keuze beperkt, is in strijd met de deontologie.
Artikel 38 van de wet op de gezondheidszorgberoepen (gecoördineerde wet van 10 mei 2015) verbiedt "onder beoefenaars van een zelfde tak van de geneeskunst, elke verdeling van honoraria onder gelijk welke vorm, behalve zo deze verdeling geschiedt in het kader van de organisatie van de groepsgeneeskunde (...)".
Een arts kan dus een deel van zijn honorarium afstaan om de goede werking van de praktijk of de kwaliteit van de zorg te verzekeren. Het kan evenwel niet dat een arts financieel voordeel haalt voor hemzelf of zijn vennootschap uit de samenwerking met een andere arts.
Ook de toegang tot het patiëntendossier kan niet aangegrepen worden om zo een instapsom te vergoelijken. De medische gegevens van een patiënt zijn immers niet het eigendom van de arts of zijn vennootschap, in de zin dat hij die kan verhandelen.
Een arts mag geen financieel belang hebben bij het overdragen van gezondheidsgegevens van een patiënt.