Minder exacerbaties bij stabiele COPD met LAMA dan met LABA
Zowel langwerkende muscarineantagonisten (LAMA) als langwerkende bèta-agonisten (LABA) spelen een centrale rol in de behandeling van stabiele chronische COPD. Welk van de twee best gekozen wordt voor de initiële behandeling is echter niet duidelijk.
In een meta-analyse van 19 gerandomiseerde gecontroleerde klinische studies (PROSPERO), met een behandelingsduur van minstens 12 weken met LAMA of LABA, werd gekeken naar exacerbatie (12 studies, 19.821 deelnemers), levenskwaliteit (13 studies, 14.610 deelnemers), dyspnoe-score, longfunctie (15 studies, 14.904 deelnemers) en bijwerkingen (15 studies, 24.600 deelnemers). LAMA-behandeling verlaagde het aantal exacerbaties significant in vergelijking met LABA (OR 0,85; CI 0,74-0,98; p=0,02). Voor de levenskwaliteit en dyspnoe-score werd geen verschil gezien.
Voor de FEV1-waarde was er een kleine maar significante verhoging na LAMA-behandeling in vergelijking met LABA (gemiddeld verschil 0,02, 95% CI 0,01-0,03; p = 0,0006). LAMA-behandeling resulteerde in significante lagere incidentie van het totaal aantal bijwerkingen in vergelijking met LABA (OR 0,92, 95% CI 0,86-0,98; p = 0,02). Voor ernstige bijwerkingen werd geen verschil gezien.
De auteurs besluiten dat hun bevindingen suggereren dat bij stabiele COPD een behandeling met LAMA de voorkeur wegdraagt. Dit niet enkel voor patiënten met een voorgeschiedenis van exacerbaties, maar ook voor andere patiënten, omwille van de hogere FEV1-waarden en de verlaagde incidentie van niet-ernstige bijwerkingen.
Bron:
Koarai et al. Treatment with LABA versus LAMA for stable COPD. Published 26 May 2020. BMC Pulm Med: 20 (111)