Vroegtijdig

Moeten hoogbejaarde en/of erg zieke mensen vanuit de thuissituatie of het woonzorgcentrum nog wel verwezen worden naar het ziekenhuis? Moeten deze kwetsbare mensen opgenomen worden op IZ? Terechte ethische discussies van de voorbije coronaweken, maar horen we hierin ook de stem van de betrokken mensen? En worden deze vragen niet wat laat gesteld?

Laat dit een pleidooi zijn om de wensen van deze mensen beter te leren kennen en vooraf te weten hoe zij zelf hun toekomst tegemoet zien. Een vroegtijdige zorgplanning met aandacht voor positieve en negatieve wilsuitingen, kan schrijnende toestanden helpen voorkomen.

De discussie gaat dan niet over 'moeten wij (als artsen) verwijzen naar het ziekenhuis?' Of 'moeten wij (als artsen) beslissen of iemand al dan niet op een ICU terecht komt?' De discussie is dan eerder: wil deze mens verwezen worden? Of wil deze mens nog verder behandeld en ondersteund worden met alle mogelijke technische middelen die beschikbaar zijn?