Pionier van Vlaamse huisartsgeneeskunde overleden
Dokter - en professor emiritus - Alfons Van Orshoven is net voor het weekend overleden, verneemt de Artsenkrant. Van Orshoven hielp een aantal mijlpalen voor de huisartsgeneeskunde in Vlaanderen te realiseren. Zo stond hij in 1963 aan de wieg van de WVVH.
Maar de Wetenschappelijke Vereniging van Vlaamse Huisartsen - de voorloper van Domus Medica - waarvan hij de eerste voorzitter was - was niet het enige dat hij als pionier van de huisartsgeneeskunde in ons land hielp verwezenlijken.
Hij werd in 1982 directeur van het nog jonge Academisch Centrum voor Huisartsgeneeskunde in Leuven en was medeoprichter van het ICHOvzw.
In 1968 begon hij als lector huisartsgeneeskunde te doceren in Leuven (de eerste hoogleraar huisartsgeneeskunde, professor Raoul Boelaert, werd ook dat jaar benoemd) en in 1981 werd hijzelf hoogleraar huisartsgeneeskunde aan de KU Leuven.
Hij was lid van de Hoge Raad voor artsen-specialisten en voor huisartsen, van het Raadgevend Comité voor Bio-Ethiek, en van de Nationale Evaluatiecommissie voor de Zwangerschapsafbreking - het laatste mandaat behield hij tot 2015.
Hij was ook 16 jaar lang voorzitter van de Vereniging van Alumni van de Faculteit Geneeskunde van de KU Leuven.
Hij had een huisartsenpraktijk in Hoeilaart, die hij omvormde tot een groepspraktijk toen hij een lesopdracht kreeg in Leuven.
Hij was als christen-democraat politiek actief.
Prof. em. dr. Van Orshoven vatte zijn geneeskundestudies aan in 1939. In 1945 ging hij als vrijwilliger werken in het bevrijde Concentratiekamp Bergen-Belsen.
Het is triest afscheid te moeten nemen maar Alfons Van Orshoven had een rijk gevuld leven. De redactie van Artsenkrant betuigt zijn sympathie en medeleven met de familie en de nabestaanden.