Dansen met Debussy

KLASSIEK Piano Works Debussy is een dansvoorstelling die als duet tussen choreografe Lisbeth Gruwez en pianiste Claire Chevallier aangekondigd wordt. Samen duiken ze in de ruimte tussen de noten in de composities van Claude Debussy, een van de grote vernieuwers van de westerse muziek op het einde van de 19de eeuw.

19 maart 2020

Lisbeth Gruwez danste bij kleppers als Wim Vandekeybus, Jan Fabre en Sidi Larbi Cherkaoui en timmerde met haar compagnie Voetvolk aan haar eigen pad. Ze vond haar vrijheid in de hedendaagse dans, ont wikkelde een eigen taal die vandaag als een referentie geldt binnen de danswereld.

Klassiek vs. hedendaags

Voor het eerst gaat Gruwez nu aan de slag met de klassieke muziek van Claude Debussy. Piano Works Debussy wordt een dialoog tussen een klassiek en een hedendaags kader. Lisbeth Gruwez: " Piano Works Debussy is te vergelijken met een aquarel. Denk aan de luchtigheid van kleuren die in elkaar vloeien, even opdrogen, en dan opnieuw bevochtigd worden om nieuwe verbindingen aan te gaan. De muziek van Debussy bevloeit de dans en schudt het materiaal telkens opnieuw dooreen."

In zijn preludes voor piano plaatste Debussy de titels van de werken aan het einde van de partituur, dit om de uitvoerder niet meteen vast te pinnen op een vastgelegde inhoud van het werk, en om bijgevolg de zoektocht van de uitvoerder naar het immateriële te bevorderen. Zo zullen ook in Piano Works Debussy de bewegingen eerder suggesties worden dan wel een expressie van een vaststaand gevoel of idee. Gruwez en Chevallier willen achter het gaas van de materie de verbeelding de vrije loop laten. Samen verkennen ze de ruimte tussen de noten.

De muziek van Debussy wordt live vertolkt door Claire Chevallier. Ze specialiseerde zich in pianoforte's en oude klavieren. Ondertussen heeft de pianiste een mooie collectie Franse klavieren verzameld uit de periode 1840-1920 met een bijzondere aandacht voor de Erard-piano.

Claire Chevallier: "Soms is het een groot geluk dat je op een instrument valt dat zo mooi is dat het een inspiratiebron wordt om er een bepaald repertoire op te vertolken. Ik kom daarbij vaak bij terecht bij instrumenten van Erard. De instrumentenbouwers hadden een duidelijke visie op klank. Zo heeft het bedrijf tal van vernieuwingen in de pianobouw ge realiseerd: de patenten die ze verworven, hadden altijd betrekking op de verbetering van de klankesthetiek, niet op de productiviteit. Daar zijn ze uiteindelijk ook aan ten onder gegaan. Ze volgden de 19de-eeuwse tendens naar een bredere klank, maar altijd met het doel een zeer heldere en duidelijke focus in de klank te bewaren."