Luchtvervuiling tijdens de kinderjaren verhoogt het risico op schizofrenie
Kinderen die gedurende minstens tien jaar opgroeien in streken met veel luchtvervuiling, zouden een hoger risico lopen om later in het leven schizofrenie te ontwikkelen. Die correlatie tussen blootstelling aan stikstofdioxide en een hoger risico op schizofrenie zou niet volledig kunnen worden verklaard door genetische factoren.
Luchtvervuiling heeft schadelijke invloed op het hart- en vaatstelsel en het ademhalingsapparaat en heeft ook negatieve invloed op de geestelijke gezondheid, met name bij kinderen die een hoger risico op schizofrenie lopen, volgens vorsers van de Universiteit van Aarhus, Denemarken.
De vorsers hebben zich afgevraagd of een combinatie van blootstelling van kinderen aan stikstofdioxide (NO2) en een hogere polygene risicoscore voor schizofrenie correleert met een hoger risico op ontwikkeling van schizofrenie.
Ze hebben 23 355 jongeren (51,3% van het mannelijke geslacht) die tussen 1 mei 1981 en 31 december 2002 in Denemarken waren geboren, gevolgd van hun 10e verjaardag tot de eerste episode van schizofrenie, emigratie, overlijden of uiterlijk tot 31 december 2012. De vorsers hebben de blootstelling aan NO2 tijdens de kinderjaren gemeten en de polygene risicoscore voor schizofrenie berekend.
Tijdens de studieperiode werd bij 3531 patiënten een diagnose van schizofrenie gesteld. Een stijging van de dagelijkse blootstelling aan NO2 met 10 µg/m³ tijdens de kinderjaren en een stijging van de polygene risicoscore met 1 SD correleerden met een stijging van het risico op schizofrenie met respectievelijk 23% en 29%. Die twee correlaties zouden niet onderling afhankelijk zijn. "De link tussen luchtvervuiling en schizofrenie bij jongeren die zijn opgegroeid in zeer vervuilde gebieden kan niet enkel worden toegeschreven aan een genetische aanleg", zegt prof. Horsdal.
De vorsers spreken zich niet over het mechanisme dat ten grondslag ligt aan die link. Verder onderzoek is vereist om dat mechanisme te achterhalen. Ze voegen er nog aan toe dat het goed zou zijn om de polygene risicoscore te berekenen in epidemiologische studies.
(referentie: JAMA Network Open, 7 januari 2020, doi: 10.1001/jamanetworkopen.2019.14401)