Mirgamania in Antwerpen

In de reeks Internationale Orkesten die deSingel en Antwerp Symphony samen organiseren in de Koningin Elisabethzaal is het uitkijken naar de komst van het Birmingham Symphony Orchestra. Mirga Gra¸inyté-Tyla, sedert februari 2016 aan het roer van dat orkest, zette twee jaar geleden de concertzaal in Antwerpen al in vuur en vlam.

Tom Eelen - 17 maart 2020

De Litouwse dirigente stamt uit een muzikale familie. Voordat ze zich vervolmaakte aan het conservatorium van Zürich, studeerde ze aan de conservatoria van Leipzig en Bologna. Haar diploma koor- en orkestdirectie behaalde ze aan de Universiteit in Graz. Daarna maakte ze als gastdirigent met haar enthousiaste dirigeerstijl furore bij tal van orkesten in Europa en Noord-Amerika.

Expressieve stijl

Vorig jaar werd ze de eerste vrouwelijke dirigent met een exclusief contract bij Deutsche Grammophon. Met een opname van muziek van Mieczyslaw Weinberg (1919-1996) durfde ze het aan om met haar debuutalbum aandacht te vragen voor het werk van een nog altijd veronachtzaamde Pools-Russische componist. Met succes overigens want de cd kende veel bijval.

In de zomer van 2015 stond Mirga Gra¸inyté-Tyla voor het eerst voor het orkest in Birmingham dat in de jaren 1980-90 door Simon Rattle naar de internationale top werd geloodst. In januari 2016 werd ze er al de opvolger van chef-dirigent Andris Nelsons. Mirga werd er meteen omarmd omwille van haar expressieve dirigeerstijl en de topkwaliteit die ze levert. Ze creëerde omwille van haar originele programmakeuzes eenzelfde sensatie als Simon Rattle tijdens de eerste jaren bij het orkest. En zo ontketende ze in de Engelse muziekwereld een ware Mirgamania.

Pjotr Anderzewski

Twee jaar geleden zette Mirga Gra¸inyté-Tyla met hetzelfde orkest de Koningin Elisabethzaal al eens in vuur en vlam met een Beethoven-Debussy-programma en nu keert ze er terug met de Poolse pianovirtuoos Pjotr Anderzewski. Op het programma staat het derde pianoconcerto van Bartók dat nog onafgewerkt op de schrijftafel lag toen de componist stierf. Het was een afscheid dat straalde van volkse vitaliteit. Bruckners veelzijdige, maar weinig gespeelde zesde symfonie, maakt het programma compleet.