"Brave leerling" wordt "balorig"
Marc Moens, voorzitter van het Vlaams Artsensyndicaat, reageert not amused op de aankondiging van minister Ben Weyts om het federaal quotum voor artsen te overschrijden.
De beslissing van de Vlaams onderwijsminister, N-VA-er Ben Weyts, om meer artsen en tandartsen op te leiden, heeft natuurlijk gevolgen voor de universiteiten. In geneeskunde gaat het om 10% meer nieuwe studenten, en in tandheelkunde gaat het zelfs om 22% meer.
"Uit overleg is gebleken dat deze verhoging haalbaar is voor onze universiteiten", zegt Weyts in een persmededeling. Dokter Moens reageert verrast. "Ik zat nog maar enkele dagen geleden in een vergadering met mensen van de universiteiten. Ze hebben daar met geen woord over gerept." Vooral voor de opleidingen tandheelkunde zal dit hard aankomen, meent Moens.
(Lees verder onder de tweet.)
Buitenlandse artsen
Weyts wijst er ook op dat, met de groeiende zorgbehoeften, er steeds meer buitenlandse artsen in Vlaanderen actief worden. In 2015 zou het al gaan om 16%, luidt het in de mededeling.
Dokter Moens reageert daar fel op. De Vlaamse overheid zou beter wat correcter, en dus strenger mogen tewerk gaan bij het erkennen van in het buitenland opgeleide artsen. "Het is onbegrijpelijk dat NARIC Vlaanderen (National Academic Recognition Information Centre) al jaren iedere buitenlander toelaat die een aanvraag tot eenvormigheid van zijn diploma indient", zegt Moens. "Niet alleen Franstalige Afrikanen, maar alle nationaliteiten ter wereld hebben deze weg gevonden en komen op die manier Vlaanderen en België binnen. Niemand van hen spreekt voldoende Nederlands.
"Dokter Moens ziet in de 'Hoge Raad voor artsen-specialisten en huisartsen' de dossiers paseren die van NARIC het licht op groen krijgen. Vorige week moest de Hoge Raad alweer 19 dossiers laten passeren.
En hij voegt er nog aan toe: "Geen enkele buitenlandse aanvraag passeert nog langs het Franstalige equivalent van NARIC Vlaanderen: daar worden de diploma's immers echt op hun evenwaardigheid onderzocht, in Vlaanderen is dat een formaliteit."
Subquota bewaken
Weyts wijst er in de mededeling op dat de Franstalige gemeenschap de federale quota al twintig jaar lang keer op keer overschrijdt. Dat werd telkens door de federale regering door de vingers gezien. In Vlaanderen, dat braaf de adviezen opvolgde, is intussen een achterstand ontstaan.
"De balorige leerling werd keer op keer beloond, de brave leerling werd keer op keer bestraft. In dat spel spelen we niet meer mee", zegt hij.
Een uitspraak die het altijd goed doet bij de Vlaamse achterban. Maar als Weyts het advies van de federale Planningscommissie in vraag gaat stellen, is dat dan niet net wat aan de grondslag ligt van zijn verwijt aan de Franstaligen?
Moens van zijn kant stelt dat het VAS bij het standpunt blijft dat er geen tekort is aan artsen. Er moet alleen een betere verdeling komen. Dat is wat de Vlaamse regering beoogde met het oprichten van een Vlaamse Planningscommissie: toezien op de naleving van de subquota. "En niet domweg het totale aantal verhogen", aldus Moens