Chinese eerstelijnsarts zoekt steun in buitenland

"Vorig weekend heb ik nog contact gehad met een collega-arts, Zheng Zhi Zhou, in Wuhan. Die ziekenhuizen krijgen geen (financiële) steun van de overheid, terwijl ze heel dringend behoefte hebben aan medisch materiaal", klinkt het als een noodkreet.

Erik Brusten - 13 februari 2020

Aan het woord is Haixia Sun, huisarts in Zottegem (zie ook AK2609 - pagina 8), die samen met collega Frans Van Aerschot uit Brussel getuigt hoe het coronavirus China en de Chinese gemeenschap in het buitenland in de ban houdt. Via een livestream kreeg dr. Sun contact met collega Zheng van het Jiangxia Ziekenhuis in miljoenenstad Wuhan. Dit eerstelijns-districtziekenhuis krijgt geen steun van de Chinese overheid. "Alle middelen gaan naar de grotere ziekenhuizen", klinkt het.

Dubbele behandeling

Belangrijk om te vermelden vindt Haixia Sun ook dat "men het virus bestrijdt door een combinatie van westerse en traditionele geneeskunde, een dubbele behandeling dus. In 90% van de gevallen ziet men positieve effecten, bij acht op tien weet men het virus te stabiliseren en 60% van de patiënten ervaart een serieuze verbetering van de klachten na drie dagen." De traditionele geneeskunde wordt in China nog steeds hoog aangeslagen. "Men probeert daarbij vooral om het eigen immuunsysteem van de patiënt te versterken."

Die dubbele aanpak in China gaat hand in hand met oproepen binnen de Chinese gemeenschap(pen) "om zich verantwoordelijk te gedragen. Zo heeft de Chinese krant in België Capital News recent een oproep gelanceerd om, als je recent in China bent geweest, 14 dagen binnen te blijven. Patiënten krijgen ook de raad om hun arts telefonisch te contacteren in plaats van naar zijn of haar kabinet te gaan. En de bekende Chinese actrice Song Jia (die getrouwd is met een Belg en in Hasselt woont, EB) werkt aan een filmpje om China's geschonden imago toch wat op te krikken."

(Lees verder onder de foto.)

Chinezen in Brussel

Soortgelijke geluiden horen we ook bij dr. Frans Van Aerschot. De Brusselse huisarts heeft een langjarige band met het Rijk van het Midden: hij trok er in 1972 als scheutist naartoe. Tijdens zijn verblijf daar leerde hij er zijn Chinese echtgenote kennen. "Ik spreek wel aardig wat Chinees, maar dezer dagen is het veelal mijn echtgenote die aan de telefoon komt, om de vragen en bezorgdheden van mijn Chinese patiënten te beantwoorden. Ik ben in hun ogen maar een blanke en zelfs al geef ik dezelfde uitleg of raad, van mij zullen ze dat minder makkelijk aannemen dan van mijn vrouw. Wat het extra gecompliceerd maakt: als Chinezen over ziektes praten, gebruiken ze vaak bijzondere spreekwoorden, en die ken ik niet."

De afgelopen week heeft dr. Van Aerschot trouwens zijn kabinet gesloten, uit voorzorg. "Ik heb ook al mensen doorgestuurd naar het Sint-Pietersziekenhuis. Onder hen Chinezen die recent nog in China rondgereisd hebben." Dat de angst er wel degelijk diep inzit bij de Chinese gemeenschap illustreert hij met een simpel voorbeeld: "Toen ik vanmorgen naar de Chinese supermarkt ging, waren ze blij om mij te zien. De Chinezen zijn echt ongerust, de angst zit er bij hen heel diep in. Ze durven niet meer buitenkomen."

Quarantaine

Frans Van Aerschot heeft trouwens zijn eigen reisplannen naar China voorlopig on hold gezet. "Ik ga normaliter een keer per jaar naar ginds om er als arts in plattelandsdorpen te werken. Dit maal was ik zinnens om naar de regio rond Xian te trekken, maar die plannen moet ik opbergen", klinkt het. Alhoewel Xian nog honderden kilometers van het afgesloten gebied rond Wuhan en Hubei ligt, "raden mijn contacten in China mij momenteel af om naar ginds af te reizen. Er worden alsmaar meer provincies afgesloten."

Dr. Sun hoort dezelfde verhalen van haar familieleden. "Mijn ouders wonen in de provincie naast Hubei, mijn zus leeft op het eiland Hainan. In beide gevallen wordt de mensen sowieso aangeraden binnen te blijven. Ze maken zich niet meteen zorgen, maar het sociale leven ligt wel stil. De schoolvakantie is inmiddels verlengd tot 1 maart, in heel China. En een grote telecomoperator op Hainan laat zijn werknemers verplicht thuis. Je mag het eiland wel verlaten, meldt mijn zus, maar je mag nadien niet meer binnen."

Dat de Chinese overheid zulke draconische quarantainemaatregelen neemt en steeds meer gebieden de facto afsluit, roept vooralsnog geen protest op. Al maken internationale media wel gewag van kritische geluiden, onder meer naar aanleiding van de dood van oogarts Li Wenliang, die als eerste in Wuhan de kat de bel aanbond. "Stel dat het virus zich verspreidt naar Europa, zal men hier dan ook zulke quarantainemaatregelen afkondigen?" vraagt dr. Sun zich af. "Op dat vlak zijn Chinezen volgzamer. Ze luisteren als de overheid zoiets decreteert."