'Ik kook zoals ik zelf graag eet'

GASTRO In een vroegere klompenmakerij, verscholen in het hinterland van Tielt-Winge, tussen Leuven en Diest, bevindt zich een opmerkelijke 'hidden treasure'. De ietwat enigmatische naam L'Oh verwijst zowel naar de zuiverheid van water, als naar de verwondering van de gasten die hier komen tafelen. Puur genieten van de zuivere smaken is de boodschap van Simon en Leen.

6 februari 2020

De naam L'Oh staat ook voor no-nonsense, ongecompliceerd tafelen. Gastvrouw, het attente personeel en de chef die vaak uit de keuken komt, doen er alles aan opdat de gasten zich thuis zouden voelen. Hier geen pitteleer of opgeblonken schoenen, een jeans met scheur en sneakers mag best. Als wat er op de verweerde tafels komt, maar verwondering wekt!

De drie hapjes vooraf verraden al de lijn die de chef volgt. Wat denk je bijvoorbeeld van gemarineerde tonijn met maïscouscous en hummus. Stuk voor stuk zijn de amuses smaakbommetjes die getemd worden door een extra brut blanc de noirs van het Belgische huis Cuvelier in Borgloon, een ontdekking! Op zijn minst verrassend is ook het brood van kurkuma, paprika en maanzaad dat vergezeld wordt van een amalgaam van smaakversterkers die je naar hartenlust kan mengen: van zeezout en chilipeper, tot gedroogde bonito met wasabi, gepofte rijst en zeewier, of uit Japan overgewaaide gomasio met zeewier en sesam.

De glazen aanbouw van het restaurant geeft zicht op de tuin en de moestuin waar Leen en Simon experimenteren met vergeten groenten, kruiden en eetbare bloemen. "Ik kook zoals ik zelf graag eet", zegt Simon, en dat is een gezonde filosofie. Bij de goudbrasem in schuimende boter, vergezeld van fregola sarda horen bimi en gebrande spruitkool. De verrassende Silvaner trocken houdt vlot stand bij dit smaakpallet. De Mechelse koekoek op vel wordt opgediend met een heel leger beetgare groenten als peterseliewortel, morille en knolselderij. Het geheel wordt mooi omlijst door een cabernet franc. Waarom toch wordt deze mooie druif door de wijnmakers zo weinig aangewend als monocépage?

Na het dessert, biscuit met praliné-ijs en mango, volgt nog een verrassing. Bij de koffie komt de dienster met een karretje aangereden waarop allerlei mooie versnaperingen. De crema Catalana die we kiezen wordt aan tafel met de vlam afgewerkt.

Nieuwkomer L'Oh past perfect in de filosofie van de Jeunes Restaurateurs d'Europe. Een pluim niet alleen voor de originaliteit en perfecte smaakcombinaties van de gerechten, maar ook voor de ongedwongen doch uiterst professionele bediening. Een volgende keer proeven we de paling van het huis Borremans of de ossenstaart van boerderij Theunis!