Ovariumkanker: volgens een grote studie blijkt talk niet schuldig
Volgens meerdere casus-controleonderzoeken zou het gebruik van talk op de geslachtsdelen ovariumkanker in de hand werken. Dat wordt echter niet bevestigd door het grootste onderzoek dat daar ooit over werd uitgevoerd.
In de jaren zeventig dacht men dat talk gecontamineerd zou kunnen zijn met asbest. Veel vrouwen deden toen talkpoeder op hun intieme delen om vochtigheid en geurtjes tegen te gaan. Dat wordt overigens nog altijd gedaan.
In meerdere studies werd een hoger risico op ovariumkanker vastgesteld bij de vrouwen die talk gebruiken, en in de Verenigde Staten werden zelfs processen gevoerd tegen de talkfabrikanten, vooral tegen de reus Johnson & Johnson. Maar gezien het kleine aantal onderzoeken en de statistisch weinig overtuigende resultaten was er toch nog altijd twijfel over een eventueel oorzakelijk verband.
Amerikaanse vorsers hebben vier grote cohortonderzoeken doorgenomen waarin 252.745 personen tussen 1982 en 2017 werden gevolgd (mediane leeftijd bij inclusie in de studie: 57 jaar). Tijdens een mediane follow-up hebben 2.168 vrouwen ovariumkanker gekregen. Bij de talkgebruiksters (38% van de totale groep) bedroeg de incidentie van ovariumkanker 61/100.000 patiëntjaren. Bij de vrouwen die nooit talk hadden gebruikt, was dat 55/100.000 patiëntjaren.
Er werd geen statistisch significant verschil in het risico op ovariumkanker waargenomen tussen de vrouwen die hadden aangegeven dat ze kalk gebruikten, en de vrouwen die nooit talk hadden gebruikt voor hun intiem toilet. Er werd evenmin een verschil gemeten bij vergelijking volgens de frequentie en de duur van gebruik.
Met andere woorden, talk zit wel al meerdere jaren op het beklaagdenbankje, maar zou dan toch geen ovariumkanker veroorzaken. De auteurs houden echter een slag om de arm en stellen dat de studie misschien niet krachtig genoeg was om een lichte stijging van het risico te detecteren.
Referentie: JAMA, 7 januari 2019, doi: 10.1001/jama.2019.20079