Zeventien
Vorige week was er heel wat mediaheisa over een KCE-rapport dat de sluiting van 17 materniteiten aanbeveelt. In Vlaanderen reageerde vooral CD&V met viscerale afkeer. Dit kon echt niet.
Ongetwijfeld is dit een zeer politiek geïnspireerde reactie die weinig met gezondheidszorg te maken heeft. De uitdrukking 'not in my backyard' is de partij van voorzitter Coens allicht niet onbekend. Er ligt altijd wel een ziekenhuis in de gemeente van een CD&V-burgemeester.
De grens legde het KCE op 557 bevallingen per jaar. Per materniteit zijn dat gemiddeld nog altijd minder dan twee bevallingen per dag... Ook afstand kan geen argument zijn, het KCE garandeert een bereikbaarheid binnen het half uur met de auto. Bovendien, gemiddeld 'koopt' een Belgische vrouw nog geen twee kinderen tijdens haar hele leven. Dat zwangeren dan twee keer tien minuutjes verder moeten rijden dan nu het geval is, mag geen punt zijn.
Echt sterke argumenten tegen een rationalisatie zijn er ogenschijnlijk niet. Het klopt natuurlijk dat materniteiten gelieerd zijn aan andere ziekenhuisdiensten. De sluiting ervan heeft dus een grote impact op de globale werking. Nogal wat werknemers - vroedvrouwen, verpleegkundigen... - dreigen uit de boot te vallen. En een uitgebreid sociaal passief kost uiteraard ook geld. Op zich heeft dat echter weinig tot niets met de kwaliteit van de gezondheidszorg te maken. Wel valt te vrezen dat artsen - gynaecologen en andere specialisten - het grootste slachtoffer worden. Omscholing is voor hen geen optie. Hiervoor is dus absoluut een oplossing nodig.
Het valt te vrezen dat artsen - gynaecologen en andere specialisten - het grootste slachtoffer worden.
Door boudweg te pleiten voor een intrekking van erkenningen gaat het KCE wel kort door de bocht. De afgelopen jaren groeiden er vanuit het veld netwerken. Het (liberale) beleid van minister De Block stimuleerde dit ook. Nu een sluiting opleggen, staat haaks op deze filosofie. Geef ook hierin netwerken de vrije hand.