Twintig percent van de sterfte wereldwijd is toe te schrijven aan sepsis
Volgens een Amerikaanse studie is twintig percent van de sterfte wereldwijd toe te schrijven aan septikemie of sepsis. Dat cijfer is dus tweemaal hoger dan vroegere ramingen. De sterfte aan sepsis is onevenredig hoog bij kinderen die in arme landen leven.
Vorsers van de Universiteit van Pitssburgh en die van Washington hebben de wereldwijde, regionale en nationale incidentie van septikemie en de sterfte aan septikemie berekend van 1990 tot 2017. Ze hebben daarvoor gebruik gemaakt van de statistieken van de registers van de burgerlijke stand en de gegevens over ziekenhuisopnames van meer dan 100 miljoen mensen en van de ramingen van de doods- en ziekteoorzaken in de epidemiologische studie Global Burden of Diseases, Injuries and Risk Factors Study (GBD) die in 2017 werd gepubliceerd. In het totaal ging het om 282 doodsoorzaken in 195 landen.
De vroegere ramingen zijn beperkt aangezien die gebaseerd zijn op de gegevensbanken van de ziekenhuizen van landen met een gemiddeld tot hoog inkomen en geen rekening hebben gehouden met de sterfgevallen buiten het ziekenhuis, vooral in landen met een laag inkomen.
Het resultaat spreekt boekdelen. De auteurs ramen het aantal gevallen van sepsis wereldwijd in 2017 op 48,9 miljoen. In 1990 waren het er dat nog ongeveer 60 miljoen. Het aantal sterfgevallen toegeschreven aan septikemie in 2017 bedroeg echter 11 miljoen, dus een wereldwijde sterfte van 19,7%, wat tweemaal hoger is dan de vroegere ramingen.
De overgrote meerderheid van de gevallen (85% in 2017) heeft zich voorgedaan in landen met een laag of gemiddeld inkomen, en vooral in zwart Afrika, de eilanden in de Stille Oceaan tegen Australië en het zuiden, het oosten en het zuidoosten van Azië. De incidentie was hoger bij vrouwen. Meer dan 40% van de gevallen van septikemie heeft zich voorgedaan tijdens de kinderjaren, meer bepaald bij kinderen jonger dan vijf jaar. De frequentste onderliggende doodsoorzaak als gevolg van sepsis was zowel in 1990 als in 2017 een ondersteluchtweginfectie.
(referentie: The Lancet, 18 januari 2020, DOI: 10.1016/S0140-6736(19)32989-7 et