De wanhopige zoektocht naar adviserend artsen

Artsenkrant 2612 publiceerde een 'wanhopige' oproep van Assuralia voor nieuwe verzekeringsartsen waarbij echter (bewust?) een aantal misvattingen staan. Net zoals op de webpagina van de speciaal opgerichte vzw Expecto wordt in het artikel de term verzekeringsarts verder niet gebruikt. In het artikel is herhaaldelijk (en op de website uitsluitend) sprake van raadgevend of adviserend artsen. En hoewel de inleiding afstand neemt van artsen die voor een ziekenfonds werken, zitten juist daar de raadgevend of adviserend artsen.

Een verzekeringsarts werkt voor een commerciële instelling. Per definitie dient hij/zij geld te recupereren. Daarvoor wordt hij/zij goed betaald. Dat het artikel eindigt met de vaststelling dat over de erelonen geen verdere details verstrekt kunnen worden maar dat ze in elk geval hoger zijn dan de tarieven van het Riziv, is veelbetekenend.

Tussen verzekeringsartsen en adviserend artsen bestaat een enkele gelijkenis. Beiden moeten houder zijn van de master na master arts-specialist in de verzekeringsgeneeskunde en de medische expertise. Maar daar houdt de gelijkenis ook op.

De verzekeringsarts (betaald door de verzekering) oordeelt of iemand na een (arbeids)ongeval recht heeft op een vergoeding voor gederfd loon of geleden schade. Zijn bevindingen eindigen met een cijfer, gebaseerd op de Officiële Belgische Schaal voor Invaliditeit (OBSI). Die conclusie is ontegensprekelijk, tenzij ze aangevochten wordt bij de arbeidsrechtbank.

De adviserend arts heeft echter een heel andere invalshoek. Hij/zij ontvangt arbeidsongeschikte patiënten en beoordeelt of die terecht een Riziv-uitkering ontvangen. Maar die controle is lang niet meer de essentie en leidt slechts uitzonderlijk tot discussies. Belangrijker is de adviserende rol, waarbij gekeken wordt hoe patiënten ondanks hun beperkingen opnieuw ingeschakeld kunnen worden in het arbeidsproces. Die re-integratie won de afgelopen jaren steeds meer aan belang en vereist van de arts een positieve instelling in plaats van sanctionering. Het is net die zoektocht met de patiënt - in samenwerking met o.a. bedrijfsarts en VDAB - die het werk als adviserend arts zo boeiend en dankbaar maakt.

Indien Assuralia verzekeringsartsen zoekt, zal men die zeker niet bij adviserend artsen vinden. Want ook daar is er een enorm tekort en raken vacatures niet ingevuld. Het CM-budget voorziet op korte termijn in de aanwerving van zeven nieuwe adviserend artsen en de vervanging van alle artsen die voor eind 2022 op pensioen gaan.

Het optrekken van de instroom biedt geen uitkomst. Ten eerste zijn de gevolgen daarvan ten vroegste na zeven jaar merkbaar. Bovendien vereist het beroep van adviserend arts voldoende kliniek en mensenkennis, en leert de ervaring dat pas afgestudeerde artsen niet de kwaliteit kunnen leveren die verwacht kan worden. Daarom is het niet zinvol om onder studenten rekruteringscampagnes te voeren, maar beter om zich te richten tot huisartsen die op zoek zijn naar een boeiende dienstverlenende job met vaste werkuren. Daar staat een behoorlijke verloning tegenover en een hele groep dankbare patiënten.