Longkanker opsporen bij patiënten met blaaskanker

ROKEN Patiënten met een transitioneelcelcarcinoom van de blaas lopen een hoger risico om ook longkanker te krijgen. Roken is een risicofactor voor blaaskanker én voor longkanker. Maar tot nog toe had geen enkele studie het verband tussen beide kankers onderzocht.

18 december 2019

De auteurs hebben de gegevens doorgenomen van meer dan 91.000 patienten met een plaatselijk transitioneelcelcarcinoom van de blaas. De gestandaardiseerde incidentieverhouding (SIR) voor alle vaste tumoren was 1,61. De SIR voor longkanker was 1,98, dus significant meer dan de SIR voor alle vaste tumoren samen. Bij vrouwen was de SIR 2,43, wat significant hoger was dan de SIR bij mannen (1,98).

Bij vrouwen met longkanker was het percentage spinocellulair carcinoom significant hoger. Bij mannen was het percentage adenocarcinoom significant hoger.

Transitioneelcelcarcinoom

Bij de 91.000 patiënten met een transitioneelcelcarcinoom van de blaas bedroeg de incidentie van longkanker over 5 en 10 jaar respectievelijk 3,2% en 5,94%. De verwachte cijfers in een vergelijkbare controlegroep waren 1,61% en 3,21%.

De gemiddelde tijd tot het diagnosticeren van longkanker was 3,4 jaar. Meer dan 80% van de gevallen van longkanker werd gediagnosticeerd binnen vijf jaar na de diagnose van het transitioneelcelcarcinoom van de blaas. Bij patiënten van 40-59 jaar bedroeg de gemiddelde tijd tot de diagnose 4,3 jaar. Bij patiënten van 60-69 jaar was dat nog maar 3,6 jaar en naarmate de patiënten ouder werden, werd dat interval almaar kleiner.

Opsporing

Gezien deze bevindingen zouden urologen, huisartsen en longartsen zich bewust moeten zijn van het belang van opsporing van longkanker in deze populatie. Tabaksrook is een belangrijke risicofactor voor longkanker, maar ook het urotheel wordt blootgesteld aan kankerverwekkende stoffen in tabaksrook. Tal van stoffen die samen met de sigarettenrook worden ingeademd, worden uitgescheiden in de urine en komen dus in contact met de wand van de urinewegen.