Positieve evolutie omtrent Dupuytren
Deze bijdrage van dr. Marijke Ramaekers wil een reactie zijn op de lezersbrief van prof. dr. Ilse Degreef 'Het drama van Dupuytren', die werd gepubliceerd in Artsenkrant van 6 december 2019.Het is inderdaad jammer dat er tot op vandaag nog steeds geen preventieve of definitieve behandeling bestaat voor de ziekte van Dupuytren, maar er is hoop. In de VS zijn collega's al meerdere jaren actief bezig met fondsenwerving om bijkomend onderzoek naar de oorzaak van de ziekte van Dupuytren te financieren en vervolgens hopelijk een definitieve behandeling te vinden.
Er is zeker een positieve evolutie. De heelkunde, een verdienste van Dr. Guillaume Dupuytren, bestaat al meer dan 100 jaar.
De werkelijke kostprijs van de naaldaponeurotomie is slechts een vierde tot de helft van de kostprijs van de collagenase-injecties. Tot op vandaag is er jammer genoeg geen terugbetaling
In 1990, bijna 30 jaar geleden, ontdekte ik de 'Aponévrotomie à l'aiguille' - 'de naaldaponeurotomie' in een ziekenhuis in Parijs. Deze weinig ingrijpende techniek werd destijds op punt gesteld door de reumatoloog dr. J.-L. Lermusiau, bij wie ik toen een opleiding genoot. Datzelfde jaar startte ik in België met de naaldaponeurotomie om de kromme vinger van Dupuytren terug recht te zetten. Het betreft een zeer efficiënte techniek op voorwaarde dat hij wordt uitgevoerd door een geneesheer-specialist met een adequate opleiding en ruime ervaring.
Zelf voorzie ik een uur per ingreep om een vinger recht te zetten (regelmatig duurt het langer afhankelijk van het stadium). Ik vraag hiervoor 200 tot 350 euro afhankelijk van het werk. Het resultaat is meteen zichtbaar, de patiënt krijgt een elastisch verband dat hij na 2 dagen zelf kan verwijderen. Meestal is het niet nodig de patiënt na de ingreep op controle terug te zien.
De werkelijke kostprijs van de naaldaponeurotomie is slechts een vierde tot de helft van de kostprijs van de collagenase-injecties. Om meerdere redenen is er tot op vandaag jammer genoeg geen terugbetaling.
Het is inderdaad zoals collega prof. dr. Degreef vermeldt, dat er dokters zonder opleiding voor de naaldaponeurotomie met naalden experimenteren op de hand van de patiënt met de ziekte van Dupuytren, hetgeen zonde is.
In 2014, 5 jaar geleden, volgde ik een opleiding voor de collagenase-injecties, een techniek die overgewaaid kwam uit de VS en voorgesteld wordt als wondermiddel. Vooral omwille van het frequent voorkomen van majeure complicaties bij patiënten van collega's, ben ik met deze injecties gestopt.
Het staat ondertussen buiten kijf dat de drie beschreven behandelingen efficiënt kunnen zijn, maar in heel wat gevallen treedt recidief op en is een nieuwe behandeling aangewezen. De naaldaponeurotomie herhalen in geval van recidief, is in principe geen probleem.