Muziek en liefde versus PTSS
In 'Cleo' overleeft het 17-jarige titelpersonage een autoongeval waarbij haar ouders overlijden. Geteisterd door een posttraumatische stressstoornis vindt ze steun bij muziek en de oudere mysterieuze Leos die met een verschrikkelijk geheim worstelt.
Cleo is het langspeelfilmdebuut van de Belgische filmmaker Eva Cools bekend van enkele bekroonde kortfilms en videoclips voor onder anderen Mauro (die de soundtrack voor Cleo componeerde.
Voor haar eerste film wou Cools een verhaal vertellen dat ze goed kende: "We verloren zelf een naaste bij een ongeval met vluchtmisdrijf. Nooit geraakten we tot de kern van de zaak. Vanuit dat gevoel kiemde mijn film, die uiteindelijk een heel ander verhaal zou worden."
Cleo staat een lang en moeilijk proces te wachten. Doordat ze geen antwoorden krijgt verteert schuldgevoel haar. Muziek is een strohalm waar ze zich aan optrekt, naast de geheimzinnige Leos die even erg ten onder gaat aan schuldgevoel. Anna Franziska Jäger overtuigt als Cleo. U zag haar misschien eerder in My Queen Karo (2009) waarvoor ze de Ensor kreeg als beste actrice. Ze studeert nog drama aan het Gentse KASK. In Cleo krijgt ze fijn weerwerk van een oude rot in het vak, de immer innemende Yolande Moreau (Séraphine) die haar 'bobonne' speelt. Cleo is een superieure Vlaamse film met moeilijke maar belangrijke thema's, die een heel ruim publiek verdient.
Cleo draait sinds woensdag in de bioscoop en wordt verdeeld door Lumière.