Ex-vivo longperfusie donorlongen geen impact op langetermijnresultaten na transplantatie
Behandeling van donorlongen met ex-vivo longperfusie (EVLP) om ze beter te kunnen evalueren en eventueel te verbeteren, is een manier om het aantal longen dat in aanmerking kan komen voor transplantatie te verhogen.
In een retrospectieve studie die in Canada liep van augustus 2008 tot februari 2017 werd de uitkomst op lange termijn bestudeerd bij transplantpatiënten die donorlongen kregen die behandeld waren met EVLP. De studie evalueerde 706 recipiënten van donorlongen zonder EVLP en 230 recipiënten van donorlongen met EVLP. De primaire eindpunten waren de incidentie van 'chronic lung allograft dysfunction' (CLAD), en allograftoverleving.
Er werd geen significant verschil gevonden in de tijd tot CLAD tussen de VLP en non-EVLP-groepen (70% vs. 72% op jaar 3; 56% vs. 56% op jaar 5; 53% vs. 36% op jaar 9; log-rank p=0,68). Ook voor allograftoverleving werd geen statistisch verschil gevonden tussen de EVLP-groep en de non-EVLP-groep (73% vs. 72% op jaar 3; 62% vs. 58% op jaar 5; 50% vs. 44% op jaar 9; log-rank p=0,97).
Deze studie bevestigt dat de langetermijnuitkomsten voor patiënten die conventionele donorlongen kregen of EVLP-behandelde longen niet verschillend zijn.
Bron: Divithotawela C et al. Long-term outcomes of lung transplant with ex vivo lung perfusion. 9 Oct 2019. JAMA Surg doi:10.1001/jamasurg.2019.4079