Elektronische neus en anti-PD-1-therapie
NSCLC Een elektronische neus die chemische stoffen detecteert in de adem van longkankerpatiënten kan mogelijk een onderscheid maken tussen zij die wel of niet zullen antwoorden op immunotherapie.
Dat suggereert een kleine studie bij 143 patiënten met niet-kleincellig longcarcinoom die mogelijk baat zouden kunnen hebben bij anti-PD-1-therapie.
De werkhypothese hierbij was dat het moleculaire profiel van uitgeademde lucht een maat is voor de inflammatie die gerelateerd is aan de mate waarin een individu zal antwoorden op anti-PD-1-therapie.
Ademprofielen werden bij de studiestart gemeten met een elektronische neus (eNose). De patiënten werden vervolgens behandeld met nivolumab of pembrolizumab, en werkzaamheid werd gemeten na drie maanden via de Response Evaluation Criteria in Solid Tumors (RECIST) versie 11.1. Data van de eerste 92 patiënten werden gebruikt om het eNose-algoritme te kalibreren.
De data van de andere 51 patiënten werden gebruikt om na te gaan of de eNose op correcte wijze de respons kon voorspellen. Gevonden werd dat de metingen van de eNose-sensoren op een significante wijze (p < 0,05) bijdroegen om te kunnen differentieren tussen patiënten met of zonder respons. Deze bevinding kan in de toekomst mogelijk bijdragen om te vermijden behandelingen op te starten bij patiënten die geïdentificeerd zijn als non-responders.
De Vries et al. Prediction of response to anti-PD-1 therapy in patients with non-small-cell lung cancer by electronic nose analysis of exhaled breath. Annals of Oncology, online Sep 17. doi: 10.1093/annonc/mdz279.