Drie vrouwelijke Franstalige ministers belast met gezondheid
Vorige week zag de Vlaamse regering het daglicht met Wouter Beke als minister voor Welzijn en Gezondheid. In Franstalig België werden de portefeuilles gezondheidszorg al een tijdje geleden verdeeld over liefst drie vrouwelijke ministers: Christie Morreale (PS), Bénédicte Linard (Ecolo) en Valérie Glatigny (MR). Drie nieuwkomers bovendien.
Gedurende de volgende vijf jaar is de medische beroepswereld in handen van drie nieuwe vrouwelijke ministers die bevoegdheid krijgen over onder meer de organisatie van de huisartsgeneeskunde, de erkenning van de artsen en de financiering van de ziekenhuisinfrastructuur in de Franse Gemeenschap (Federatie Wallonië-Brussel).
Christie Morreale
De Luikse senator van socialistische signatuur Christie Morreale (42 jaar) wordt minister van Werk, Gezondheid, Sociale Actie en Gelijkheid van Kansen. Zij vervangt Alda Greaoli (cdH) op Gezondheid en Sociale Actie. Morreale is criminologe en vertrouwelinge van Laurette Onkelinx en van Jean-Pascal Labille (Solidaris).
Ze is nog jong wanneer ze zich laat opmerken door PS-voorzitter Elio Di Rupo die haar in 2003 voorstelt één van de vicepresidenten van de partij te worden. Ze is dan pas 28 jaar en onbekend bij het grote publiek. Ze bekleedt deze functie tot in 2011, het jaar waarin ze senator wordt.
In 2014 wordt ze na een jaar als tijdelijke vervanger voor het eerst rechtstreeks verkozen in het Waalse parlement en zetelt ze in het parlement van de Franse gemeenschap. Ze legt zich toe op onderwijs.
In Luik wordt ze samen met Jean-Claude Marcourt een boegbeeld op de regionale lijst. Met een score van 13.287 stemmen groeit ze uit tot één van de socialistische coryfeeën. De minister van het Waalse gewest zal de bevoegdheden inzake gezondheid voor haar rekening nemen: erkenning en financiering van de zorginfrastructuur, organisatie van de eerstelijnszorg, toezicht op het Waalse Agentschap voor kwaliteit van leven (waarvan het functioneren vereenvoudigd zal worden), preventie enz.
Bénédicte Linard
Bénédicte Linard (Ecolo) is de nieuwe minister van Kinderopvang, Cultuur, Media, Gezondheid en Vrouwenrechten voor de Franse gemeenschap.
De 43-jarige romaniste gaf tevoren Frans in Anderlecht. Ze heeft zich in de lokale politiek van Edingen gelanceerd in 2012, vóór ze burgemeester Olivier Saint-Amand verving in het Waalse parlement. Tussen 2014 en 2018 was ze schepen van Financiën. Op 26 mei werd Bénédicte Linard rechtstreeks verkozen voor het Waalse parlement.
Linard nam deel aan de onderhandelingen voor de opstelling van de verklaring van de algemene politiek bij de Franse gemeenschap die Ecolo verbindt met de PS en de MR.
Ter herinnering: sinds de 6de staatshervorming zijn de bevoegdheden van de Franse gemeenschap inzake gezondheid bijzonder beperkt. Ze werden namelijk overgeheveld naar het Waalse gewest en naar de Franse gemeenschapscommissie. De belangrijkste bevoegdheid van de Franse gemeenschap inzake gezondheid is de bestuurlijke macht over ONE (de Franstalige tegenhanger van Kind & Gezin, nvdr), dat net zijn 100ste verjaardag vierde. Verder neemt de Franse gemeenschap ook de erkenning van de beroepen in de gezondheidszorg voor haar rekening.
Valérie Glatigny
Valérie Glatigny (MR) is in het nieuwe kabinet van de Franse gemeenschap bevoegd voor Hoger Onderwijs, Onderwijs voor Sociale Promotie, Wetenschappelijk Onderzoek, Universitaire Ziekenhuizen, Jeugdzorg, Justitiehuizen, Promotie van Brussel, Jeugd en Sport.
Ze is weinig bekend bij het grote publiek maar is expert in Europese vraagstukken. Hoewel ze afkomstig is uit de Ardennen, woont de 40-jarige minister momenteel in het Brusselse gewest, in Sint-Pieters-Woluwe. Ze was raadgever van de voorzitter van het Europees Parlement toen ze in mei als eerste plaatsvervanger op de lijst stond van Olivier Chastel voor de Europese verkiezingen. Ze haalde ongeveer 20.000 stemmen.
"Ik ben geen professionele politica, ik denk dat men dat ziet", gaf ze onomwonden toe in een video-opname. "Ik ben eerder gespecialiseerd in Europese kwesties". De minister zal zich o.a. buigen over de financiering van de infrastructuur van Franstalige universitaire ziekenhuizen en over de vorming van artsen, taken die in de vorige regering van de Franse gemeenschap te beurt vielen aan Rudy Demotte en Jean-Claude Marcourt.
