Galapagos in huis

Terwijl ons microbioom ondertussen bekend is, moet de ontdekking van ons 'ecobioom' nog beginnen. Niet alleen in en op ons lichaam leven vele duizenden soorten, ook in onze huizen krioelt het leven. Rob Dunn, ecoloog aan North Carolina University, brengt deze menagerie onder de aandacht. Hij en zijn collega's onderzochten het ecobioom, van appartementen in New York en hutten in Amazonië tot het Internationaal Ruimtestation.

Met Nooit alleen thuis schreef hij een fascinerende gids door het veellagige ecosysteem van het binnenbiotoop, van de douchekop tot de matras, van holten in het plafond tot de kieren in de kelder. Naar de meeste beesten moet je goed zoeken (zij houden zich gedeisd als wij actief zijn), sommigen zijn zelfs met het blote oog niet te zien. De huisecologen worden nog steeds verrast door de zoölogische diversiteit die binnenshuis te vinden is: zoogdieren, parasieten, schimmels, geleedpotigen (met zes tot duizend poten), wormen en microben.

Dunn's boek is een hommage aan de verscheidenheid van het leven en de kracht van de evolutie in huis, tuin en keuken. Deze biodiversiteit, resultaat van 10.000 jaar domesticatie, zorgt voor een veerkrachtig ecosysteem. In moderne huizen die steeds 'properder' en beter geïsoleerd zijn neemt de biodiversiteit af, wat mee een aanleiding zou kunnen zijn voor de gelijktijdige toename van chronische aandoeningen.

De Galapagos liggen achter de voordeur en verdienen al onze aandacht.