Buitenluchtvervuiling op lange termijn en kwantitatieve bepaling van emfyseem en longfunctie
In een cohortstudie uitgevoerd in zes stedelijke regio's in de VS werden 5.780 deelnemers gedurende tien jaar gevolgd, teneinde de mogelijke associatie te onderzoeken tussen luchtvervuiling en progressie van emfyseem en longfunctieverandering. Blootstelling aan ozon, stikstofoxiden, roetdeeltjes en fijn stof werd geschat op basis van gevalideerde modellen.
Tijdens de studie ondergingen de deelnemers tot vijfmaal een CT-scan om het emfyseempercentage te bepalen. Een spirometrische meting werd tot driemaal uitgevoerd om de longfunctie te meten. Het gemiddelde emfyseempercentage bij studiestart was 3% en steeg gemiddeld met 0,58% per tien jaar. De gemiddelde omgevingsconcentraties van fijn stof en stikstofoxiden, maar niet ozon, daalden substantieel tijdens de studie. Een statistisch significant verband werd gezien tussen initiële buitenluchtconcentraties aan ozon, fijn stof en stikstofoxiden en een toename in emfyseem. Ozon- en stikstofoxidenconcentraties tijdens de opvolgingsperiode waren ook geassocieerd met een toename in emfyseem. Ozonconcentraties bij studiestart en tijdens de opvolging waren bovendien significant geassocieerd met een snellere afname in FEV1.
Deze studie suggereert dat hoe meer de algemene bevolking blootgesteld wordt aan luchtvervuiling, in het bijzonder ozon, hoe meer longbeschadiging ze oploopt.
Wang et al. Association between long-term exposure to ambient air pollution and change in quantitatively assessed emphysema and lung fuction. JAMA 13 August 2018. 322(6):546-556. doi: 10.1001/jama.2019.10255.