Psychotechnologie
In de columns gepubliceerd in Artsenkrant van 23 augustus (de auteur bedoelt 'Technologiewereld' door Elise Wuyts en 'Competenties en tijdverlies', getekend Jan M.L. Bosmans, nvdr), komt duidelijk een achtergrond of onderstroom van verschillende visies op de geneeskunde naar voor. Wanneer een psychiater (in opleiding) pleit voor méér apps (meedraaien) en een radioloog voor behoud van de basiskennis (klinisch onderzoek), dan is er toch iets aan de hand.
De mens is een psychosomatische entiteit,waarbij de twee onderdelen wel kunnen onderscheiden maar niet gescheiden worden. De huisarts van vorige eeuw, die over weinig externe en medicamenteuze hulp beschikte en steunde op eigen en gedeelde ervaring heeft toch veel patiënten kunnen helpen, niet om langer te leven maar hun lijden te verzachten.
Meten is weten, maar niet alles wat we weten kan gemeten worden. De wetenschappelijke benadering van die twee realiteiten moet dan ook beroep kunnen doen op een eigen methodiek. Liefde, kwaadheid, schaamte en angst kunnen niet zomaar cijfermatig berekend worden al bestaan er persoonsgebonden variaties met zeer grote gevolgen, ook op het gebied van de gezondheid.
Empathie wordt momenteel frequent in boeken en artikels door filosofen aangehaald en dan vooral het gebrek eraan. Dit is overigens terecht want het is bv. zelfs een voorwaarde voor succesvolle psychotherapie. Het empathisch vermogen, zoals alle talenten en gebreken, is sterk verschillend van persoon tot persoon en de bekoring bestaat om dit dan toch te gaan 'meten' en als basis voor verder onderzoek te gebruiken. Zinloos is het niet wanneer men er zich van bewust is dat niet het cijfer tussen 0 en 100 belangrijk is, maar wel wat men er al dan niet mee doet!
Dat een radioloog van achter zijn glazen wand, met zicht op de patient en zijn ingewanden toch enig heimwee voelt naar de arts die zijn patient met de stethoscoop beluistert en aandacht schenkt, pleit voor mijn stelling dat de technologie maar echt vooruitgang betekent wanneer ze het goede uit het verleden komt aanvullen en verbeteren, maar niet verdringt !