Mogen we lachen?

Naast de incidentele of accidentele humor is er ook intentioneel wat aan de hand bij artsen. We hebben onze eigen humorcultuur met inside jokes. Grappen die niet enkel situationeel zijn, maar ook de verschillen tussen disciplines in de verf zetten.

De chirurg kan zich van het leven beroven door... van zijn ego naar zijn IQ te springen. De internist schiet te laat bij de eendenjacht onder collega's, omdat hij twijfelt over de diagnose; de chirurg schiet onmiddellijk en vraagt de patholoog te gaan kijken of het wel een eend was. Op café ten slotte, stoeft de chirurg over zijn verschillende geheime relaties en de complexiteit van liegen en bedriegen, waarna de psychiater raaskalt over de openheid van zijn driehoeksrelatie om op zijn beurt van de internist aan te horen dat deze laatste zowel zijn echtgenote als minnares wijsmaakt dat hij bij de ander zit... om dan stiekem te gaan dicteren. Niemand begrijpt ze, die grappen. Ze zijn dom, stereotiep en simplistisch. Maar wij lachen ermee, wat ons gelukkigere en betere artsen maakt.