#MeToo en de oncologen, nog een weg te gaan
Van 31 mei tot 4 juni had in Chicago het congres plaats van de American Society of Clinical Oncology (ASCO), de jaarlijkse hoogmis van de oncologen. In de marge was er dit jaar heel wat commotie rond een tweet in de #MeToo-sfeer.
In dit in wezen intrieste verhaal speelt professor Tatiana Prowell een hoofdrol. Professor Prowell is een wereldvermaarde borstkankerspecialiste van de Johns Hopkins University in Baltimore.
Met of zonder titel
Tijdens het congres twitterde ze over een studie die het effect evalueerde van 'geslacht' op de manier waarop op de ASCO-congressen van 2016 en 2017 sprekers en moderatoren werden aangekondigd.
Blijkt dat men mannelijke artsen in 80% van de gevallen inleidde met hun titel -dokter of professor. Bij vrouwen die een presentatie gaven, gebeurde dat slechts in de helft van de gevallen ... Daarnaast werden vrouwen significant vaker aangekondigd en aangesproken met hun voornaam dan hun mannelijke collega's -respectievelijk 17% en 3%.
Moddergooien
Het zijn opmerkelijke cijfers maar niets om je echt druk over te maken, zo leek het op het ASCO-congres. De eerste reacties waren positief. Tal van vrouwelijke artsen gaven aan vergelijkbare ervaringen te hebben; mannelijke collega's bedankten voor de wat ongewone informatie. Geleidelijk werd de toon evenwel bitser. Nogal wat congresgangers vonden de tweet/studie 'overdreven politiek correct en/of hekelden de in hun ogen te grote gevoeligheid van de vrouwelijke artsen. En het ging van kwaad naar erger. Sommigen blokkeerden de goedkeurende commentaren en de antwoorden van Prowell op twitter.
Uiteindelijk choqueerden de vijandige reacties op wat in wezen een banale studie is, professor Prowell zo erg dat ze overweegt een educatief programma uit te werken. Dat moet herinneren aan de elementaire regels van goed beleid op ASCO-congressen.
Of hoe zelfs een wetenschappelijk congres kan ontaarden in een rondje moddergooien...
Bron: Belgian Oncology & Hematology News, nr. 3, juni 2019.