KEYNOTE-042: eindanalyse
De follow-up in deze analyse was zes maanden langer dan in de vorige. De totale overleving was nog altijd langer met pembrolizumab in monotherapie dan met chemotherapie op basis van een platinaverbinding (carboplatine + paclitaxel of pemetrexed).
Ter herinnering, die therapeutische opties werden als eerstelijnstherapie toegediend aan 1.274 patiënten (637 in elke groep) met een gevorderde of gemetastaseerde niet-kleincellige longkanker met PD-L1-expressie (PD-L1 TPS ≥ 1%) zonder EGFR-mutatie of ALK-herschikking.
De eindanalyse van de studie werd gepresenteerd op het ELCC 2019. De totale overleving na 24 maanden was beter in de pembrolizumabgroep dan in de chemotherapiegroep, ongeacht de PD-L1-expressie in de tumor:
PD-L1 TPS ≥ 50%: 45% versus 30%; HR 0,70 (95% BI 0,58-0,86) mediane totale overleving 20,0 maanden versus 12,2 maanden;
PD-L1 TPS ≥ 20%: 41% versus 30%; HR 0,77 (95% BI 0,65-0,91) mediane totale overleving 18,0 maanden versus 13,0 maanden;
PD-L1 TPS ≥ 1%: 39% versus 28%; HR 0,82 (95% BI 0,71-0,93) mediane totale overleving 16,4 maanden versus 12,1 maanden.
De resultaten waren vergelijkbaar in alle onderzochte subgroepen. Bij een explorerende analyse van de patiënten met een PD-L1 TPS van 1% tot 49% was het verschil in totale overleving niet meer significant (inclusie van de eenheid in het 95% betrouwbaarheidsinterval ): 34% versus 27%; HR 0,91 (95% BI 0,77-1,09), mediane totale overleving 13,4 maanden versus 12,1 jaar. Dat wijst erop dat de resultaten zeer sterk naar boven werden getrokken door de 47% van de patiënten met een PD-L1 TPS ≥ 50%.
De verbetering van de totale overleving correleerde niet met een verbetering van de progressievrije overleving (geen significant verschil tussen de twee behandelingen ongeacht de PD-L1 TPS). Het responspercentage was hoger en de duur van de respons langer met pembrolizumab dan met chemotherapie, ongeacht de PD-L1 TPS.
Een analyse van de veiligheid heeft geen nieuwe gegevens opgeleverd en bevestigt dat pembrolizumab beter wordt verdragen. Het aantal graad 3- tot graad 5-bijwerkingen was 18% met pembrolizumab en 41% met chemotherapie.
De eindanalyse van de KEYNOTE-042-studie bevestigt dus de eerdere resultaten. Dat pleit dus voor een monotherapie met pembrolizumab bij patiënten met een niet-kleincellige longkanker met PD-L1-expressie.
Mok TSK et al. Presentatie 102O. ELCC 2019. Genève, 10-13 april