Endocriene therapie plus tucidinostat optie bij geavanceerde hormoonreceptorpositieve borstkanker
In deze gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde, multicentrische (22 centra in China) fase 3-studie werd het toevoegen van een oraal subtype selectieve histondeacetylase-inhibitor (tucidinostat) aan een klassieke endocriene therapie (exemestane) nagegaan bij postmenopauzale patiënten met geavanceerde, hormoonreceptorpositieve, HER2-negatieve borstkanker.
Van de 365 patiënten werden er ad random (2:1) 244 behandeld bij middel van exemestane (25 mg/dag P.O.) plus tucidinostat (30 mg tweemaal/week P.O.) en 121 bij middel van exemestane (25 mg/dag P.O.) plus placebo (30 mg tweemaal/week P.O.) De mediane follow-upduur bedroeg 13,9 maanden (IQR 9,8-17,5). De mediane behandelingsduur was 24 weken (IQR 8-44) in de tucidinostatgroep en 16 weken (IQR 8-40) in de placebogroep.
De door de onderzoeker beoordeelde mediane progressievrije overleving was 7,4 maanden (95% CI 5,5-9,2) in de tucidinostatgroep en 3,8 maanden (3,7-5,5) in de placebogroep (HR 0,75 [95% CI 0,58-0,98]; p = 0,033). Na een centraal onafhankelijke review, weerhield men een mediane progressievrije overleving van 9,2 maanden (95% CI 7,2-10,9) in de tucidinostatgroep en 3,8 maanden (3,6-7,4) in de placebogroep (HR 0,71 [95% CI 0,53-0,96]; p = 0,024).
Een objectieve respons werd door de onderzoeker weerhouden bij 45 (18% [95% CI 14-23]) van de 244 patiënten in de tucidinostatgroep in vergelijking met 11 (9% [4-14]) in de placebogroep (p = 0,026).
De algemene overleving was nog niet beoordeelbaar bij het afsluiten van de gegevensverwerking: 55 (23%) van de 244 patiënten in de tucidinostatgroep en 31 (26%) van de 121 patiënten in de placebogroep waren overleden.
De meest voorkomende graad 3- of 4 bijwerkingen in beide groepen waren neutropenie (124 [51%] van de 244 patiënten in de tucidinostatgroep versus drie [2%] van de 121 patiënten in de placebogroep), trombocytopenie (67 [27%] versus drie [2%]), en leukopenie (46 [19%] versus drie [2%]).
Graad 3 of 4 niet-hematologische neveneffecten, die optraden bij meer dan 2% van de patiënten in de tucidinostatgroep waren hypokaliëmie (15 [6%] van de 244 patiënten versus één [1%] van de 121 patiënten in de placebogroep), hypertriglyceridemie (12 [5%] versus geen), gestegen γ-glutamyltransferase (11 [5%] versus drie [3%]), gestegen bloed creatinefosfokinase (vijf [2 %] versus geen), hypofosfatemie (vijf [2%] versus geen), hyperglycemie (vijf [2%] versus geen).
Ernstige bijwerkingen van eender welke origine traden op bij 51 (21%) van de 244 patiënten in de tucidinostatgroep en zeven (6%) van de 121 patiënten in de placebogroep. Behandelingsgerelateerde overlijdens werden in deze studie niet weerhouden.
Jiang, Z., Li, W., Hu, X. et al: Tucidinostat plus exemestane for postmenopausal patients with advanced, hormone receptor-positive breast cancer (ACE): a randomised, double-blind, placebo-controlled, phase 3 trial. Lancet Oncol 2019. Published Online April 26, 2019. http://dx.doi.org/10.1016/ S1470-2045(19)30164-0.