Bronchoscopie bij immuungecompromitteerde patiënten
Heeft bronchoscopie een meerwaarde in het identificeren van de oorzaak van acuut hypoxemisch respiratoir falen bij immuungecompromitteerde patiënten? Zonder gekende oorzaak is de prognose van deze patiënten niet goed te noemen. Niet-invasieve diagnosemethoden kunnen niet volstaan. Anderzijds houdt bronchoscopie ook risico's in.
Voor- en nadelen van bronchoscopie werden geëvalueerd in een vooraf geplande secondaire analyse van Efraim, een prospectieve, multinationale, observationele studie van 1.611 immuungecompromitteerde patiënten die met acuut respiratoir falen op ICU werden gehospitaliseerd.
Bij 39% van de patiënten werd een bronchoscopie uitgevoerd omdat ze een grotere kans hadden op hematologische maligniteit en ernstiger ziek waren. Bij 26% van hen leidde bronchoscopie alleen tot de diagnose en bij 38% tot een wijziging in het therapiebeleid.
Er waren ook nadelen: 11% van de patiënten had na bronchoscopie een verergering van de respiratoire status, meer patiënten stierven op ICU (40% versus 28%; p<0,0001) en tijdens hun hospitalisatie (49% versus 41%; p=0,003). In 13% van de gevallen kon de bronchoscopie de oorzaak niet achterhalen. Na correctie voor gemeten confounders door matching bleef bronchoscopie geassocieerd aan een hoger risico op mortaliteit in het ziekenhuis (OR 1,41; 1,08-1,81).
Met andere woorden, hoewel bronchoscopie het stellen van de diagnose kan verbeteren waardoor de therapie kan worden aangepast, blijft de mortaliteit in het ziekenhuis hoog. Het komt er dus op aan om risico's en baten voor elke individuele patiënt af te wegen.
Bauer P et al. Diagnosis and Outcome of Acute Respiratory Failure in Immunocompromised after Bronchoscopy. Eur Resp J 2019, publication online May 20. DOI: 10.1183/13993003.02442-2018.