Normaalwaarden voor de slaap
Om normale polysomnografische waarden te hebben, is een steekproef met een groot aantal individuen nodig. Vandaar het nut van deze meta-analyse van studies bij volwassenen die de recente criteria gebruikten (2007 of 2012), gecorrigeerd voor leeftijd en geslacht.
Van 1 januari 2007 tot 31 juli 2012, werden 169 studies, met 5.273 deelnemers, geschikt bevonden voor inclusie. Per leeftijdsdecennium, daalden de totale slaapduur met 10,1 min en de slaapefficiëntie met 2,1%. Het wakker zijn na het inslapen nam met 9,7 min toe en de latentietijd voor inslapen nam 1,1 min toe. De arousal index steeg met 2,1 events/uur. Het percentage N1-slaap nam 0,5% toe, de apneu-hypopneu-index daalde met 1,2 events/uur. Ook de gemiddelde en de minimale zuurstofsaturatie daalden, resp. met 0,6% en 1,8%. De index die de periodische bewegingen van de ledematen meet steeg met 1,2 events/uur. Wijzigingen met de leeftijd in percentages N2-slaap, N3-slaap en REM-slaap waren niet significant. Elke 10% stijging in percentage mannelijke deelnemers ging gepaard met een reductie van de latentietijd voor REM-slaap (-0,9 min) en van de gemiddelde zuurstofsaturatie (-0,1%), maar ook met een hogere arousal index (+0,3 events/uur) en apneu-hypopneu-index (+0,2 events/uur).
Met deze normaalwaarden hebben clinici en onderzoekers referentiewaarden voor die gevallen waarin controlepersonen moeilijk te vinden zijn.
Boulos M et al. Normal polysomnography parameters in healthy adults: a systematic review and meta-analysis. Lancet Respir Med 2019, published online April 18.