Visionaire Franstaligen
Het was vorige week Limburgweek. Nadat Beke afkondigde dat Limburg #voorbeeldvoorVlaanderen was, mocht een Limburgse huisarts van VTM in prime time zijn propaganda over de sardonische gevaren van vaccinaties verspreiden.
De reguliere medische wereld, minister De Block incluis (was vaccinatie geen Vlaamse bevoegdheid?), vielen over elkaar heen om hun toorn bij het aanhoren van zoveel Limburgse nonsens uit te schreeuwen. Collega Ide diende terstond klacht in bij de Orde en de provinciale geneeskundige commissie.
Je zou bijna compassie krijgen met de sympathieke huisarts uit Maasmechelen. Bijna. Bij het VBS waren er enkelen die gniffelden: "Zie je wel. Weer een domme huisarts. Bij een pediater zou het niet waar geweest zijn".
De EBM-fundi's drukten de nonsens abrupt uit in een number-needed-to-harm. Stel dat je als peuter het geluk hebt om door ouders, die puur natuur boven de rommel van de farma verkiezen, met de bakfiets naar alle mazelenfeestjes in de buurt wordt gevoerd. Dan heb je een kans van minstens 1/100 op een pneumonie en 1/1000 dat je ouders binnenkort tranen staan te plengen aan een zerkje. Volgens de ECDC hadden we in februari een stijging tot 90 gevallen in België. De mazelenepidemie in Wallonië in 2017 ligt nog vers in het geheugen. Die trof 300 kinderen en volwassenen waarvan er 115 met complicaties in het ziekenhuis werden opgenomen.
Het probleem zit ook bij de tergende permissiviteit van overheid en beroepsgroep
De absolute aantallen vermijdbare complicaties en sterfte door mazelen lijken misschien niet zo schrikwekkend. Maar dergelijke onzinnige praat geeft de antivaxbeweging via de sociale media de volle wind in de zeilen. Als je de lethale impact van alle door vaccinatie vermijdbare infectieziekten berekent, is dit boudweg crimineel.
De goeroe uit Maasmechelen zal zich nu in een slachtofferrol wentelen. Een catch 22 dus. Niet reageren is geen optie. Maar de schijnwerpers van de media doen het aureool van de Skeptische Put-winnaar nog meer groeien. Dat zagen we ook met sommige charlatans die onverklaarde medische aandoeningen miraculeus konden genezen. Hoe meer kritiek, hoe voller de (wacht) zaal.
Het probleem zit ook bij de tergende permissiviteit van overheid en beroepsgroep. De arts waarvan sprake verkondigt zijn theorieën al 30 jaar, schrijft er boeken over en is ruim op het web present. Zelden zie je een arts eensklaps disfunctioneren. Als het dan explodeert, hoor je 'ja, iedereen wist toch dat je best je familie niet naar hem stuurde'. Collectief wassen we onze handen in onschuld. In een ziekenhuis kunnen een hoofdarts of medische raad nog hun verantwoordelijkheid opnemen. Voor ambulante praktijken is dat een twilight zone. De nieuwe kwaliteitswet van Maggie betekent hopelijk een stap vooruit.
De minderheidsregering Michel besliste op de valreep dat het toegangsexamen, dat we in Vlaanderen al twee decennia organiseren, maar om te lachen was. De Franstalige universiteiten hadden al die tijd gelijk. Sterker nog, ze waren visionair. Binnenkort breken er immers te duchten epidemieën van mazelen en andere vermijdbare infectieziekten uit. Dan kunnen ze die plethora heel goed gebruiken.
Er zijn ook urgent meer Franstalige interventioneel radiologen en neurologen nodig. Er wordt een CVA-epidemie verwacht in Wallonië en vooral in Brussel. In het Hoofdstedelijk Gewest - met een demografisch uitgesproken jonge populatie - vind je binnenkort op elke hoek van de straat een thrombectomiecentrum, in verhouding meer dan het dubbele van Vlaanderen. Zelfs in de wafelijzerperiode hebben we dit nooit gekend. #voorbeeldvoorBelgië.