Bètablokkers en risico op COPD
Een grote Deense populatiestudie (1995-2015) heeft nagegaan of behandeling met bètablokkers op lange termijn een invloed heeft op het risico op COPD in de algemene bevolking. Daartoe werden nieuwe gebruikers van bètablokkers of andere antihypertensiva, baseline zonder COPD en 30-90 jaar oud, opgevolgd.
De bedoeling was het risico op hospitalisatie voor COPD te bepalen in functie van de behandelingsduur. In totaal werden 301.542 gebruikers van bètablokkers, met een gemiddelde leeftijd 58,1 jaar, en 1.000.633 gebruikers van andere antihypertensiva (calciumantagonisten, ACE-inhibitoren, sartanen, diuretica), met een gemiddelde leeftijd van 61,6 jaar geïncludeerd.
Na correcties voor alle covariabelen, hadden de gebruikers van bètablokkers in de follow-up een 19,7% lager risico op COPD-hospitalisatie versus gebruikers van andere hypertensiva (HR 0,80; 0,79-0,82). Uitsluiting van de eerste vijf jaar in de follow-up gaf een HR 0,85 (0,83-0,87). Leeftijd of geslacht had geen impact op het verband. Evenmin was er een significant verschil tussen selectieve bèta-1-blokkers en niet-selectieve bètablokkers, respectievelijk 21% versus 16% minder risico op COPD.
In de follow-up gingen bètablokkers ook gepaard met een lager risico op sterfte door COPD, vergeleken met andere antihypertensiva (HR 0,56; 0,53-0,59), ook als de eerste vijf jaar van de follow-up worden weggelaten (HR 0,72; 0,67-0,78).
Ook de totale mortaliteit was lager met 1.843 sterfgevallen per 100.000 persoonsjaren onder de bètablokkergebruikers versus 3.129 sterfgevallen per 100.000 persoonsjaren bij de gebruikers van andere antihypertensiva.
Nielsen AO et al. β-Blocker Therapy and Risk of Chronic Obstructive Pulmonary Disease - A Danish Nationwide Study of 1·3 Million Individuals. E clinical medicine. Lancet, 2019; publish first online January 28. doi.org/10.10β16/j.eclinm.2019.01.004