Netwerken
Bij aanvang van deze legislatuur was voor minister De Block de oprichting van 25 klinische ziekenhuisnetwerken een van de belangrijkste werven. Een moeilijke oefening. Bij voorbaat was duidelijk dat dit heel wat tijd en energie zou vergen van de spelers op het terrein. In het noorden van het land kwamen de netwerken ook een stuk sneller tot stand dan in het zuiden. Wallonië keek de kat uit de boom.
Lange tijd had het er ook alle schijn van dat De Block zich mispakte aan dit megaproject. Toch leek de mayonaise ter elfder ure te pakken. De federale ministerraad keurde een wettekst goed en ook over de bevoegdheidsverdeling bereikte de federale overheid een akkoord met de regionale entiteiten. Finaal wierp de Raad van State midden december nog een blik op de teksten. En toen... Toen viel de regering Michel. 2019 brengt 365 verse dagen en aanzwellende kritiek. Vooral in Franstalig België, al heeft Vlaanderen ook zo zijn bedenkingen.
Sommige ziekenhuisverantwoordelijken hopen off the record dat het hele netwerkconcept alsnog kapseist
De uitwerking van het netwerkconcept wijkt af van de oorspronkelijke plannen, zo luidt het. De verhouding tussen algemene, niet-universitaire ziekenhuizen en academische centra is verre van duidelijk. Hoe worden referentiecentra gekoppeld aan basiszorg? Hoe rijmen patiëntenbelangen op de belangen van structuren? Op welke manier ent Vlaanderen netwerken op eerstelijnszones?
Tal van vragen blijven onbeantwoord. In die mate zelfs dat sommige ziekenhuisverantwoordelijken off the record hopen dat het hele concept alsnog kapseist. Net in die context organiseert het Verbond der Belgische Specialisten zaterdag 2 februari over 'het gewijzigde landschap' een interessant symposium. Zowel de Vlaamse gezondheidsminister Jo Vandeurzen (CD&V) als zijn Waalse evenknie Alda Gréoli (CdH) zetten daar hun visie uiteen.