Haruspex
Sommige waarnemers denken/hopen dat de politieke soap van de voorbije weken uitmondt in een feest van de democratie. Daarbij kan het parlement dan voluit zijn rol spelen. Anderen zien het eerder somber in. Uiteindelijk beschikt de doorgestarte regering Michel I over amper 52 op 150 zetels in de Kamer. En heeft ze geen meerderheid in de taalgemeenschappen. Al bij al is dat een flink democratisch deficit.
De minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid Maggie De Block kreeg er Asiel en Migratie bij. Bevoegdheden waarmee de liberale excellentie eerder populair werd. Een onverwachte opportuniteit. Meteen stuurde ze een controversieel persbericht de wereld in. Een veeg teken. Hopelijk vergeet De Block niet dat haar hoofdbekommernis gezondheidszorg is.
Hopelijk vergeet De Block niet dat haar hoofdbekommernis gezondheidszorg is
En dan de hamvraag. Hoe moet het verder met de vele onafgewerkte werven? De premier ontvangt dezer dagen de partijbonzen en het is afwachten wat daar uitkomt. Hoe dan ook lijkt er een cruciale rol te zijn weggelegd voor voormalige coalitiepartner N-VA. De Vlaams-nationalisten staan/stonden achter het regeerakkoord en dat wijzigt allicht niet fundamenteel. Impliceert dit ook dat N-VA gedoogsteun geeft? En hoe? Leveren Bart De Wever en co uitsluitend een meerderheid in reeds goedgekeurde dossiers? Wordt het cherry picking?
Of gaat de partij voor een globaal pakket? Voor een deal met de minderheidsregering om er een aantal belangrijke dossiers zoals de begroting door te sluizen. En maken ziekenhuisnetwerken en de sokkelwet voor kwaliteitsvolle praktijkvoering dan deel uit van de overeenkomst? Of heeft N-VA andere prioriteiten?
In theorie kunnen natuurlijk ook andere partijen wisselmeerderheden leveren. Maar voor de geloofwaardigheid van de - met name - linkse oppositie is het natuurlijk wel dodelijk om het beleid vier jaar lang af te branden en dan plots maatregelen te gaan goedkeuren.