Een nieuwe generatie
Volgende week vat een nieuwe lichting studenten de opleiding geneeskunde aan. Met meer dan duizend zullen ze zijn aan de Vlaamse universiteiten. Ze zullen met goede moed beginnen aan een uitdagende, veelzijdige en ontzettend boeiende opleiding. Hun droom achterna: arts worden. De nieuwe McDreamy of Meredith Grey. Al is de werkelijkheid zelfs nog spannender: deze studenten worden de arts van de toekomst.
Met de klimaatverandering en een verdere vergrijzing van de bevolking op til, zullen onze collega's in spe zeker enkele harde noten te kraken hebben. Het ontwikkelen van nieuwe geneesmiddelen en behandelingen voor oudere alsook voor nieuw ontdekte aandoeningen zal knappe koppen vragen. Daarnaast zijn er nog de vele andere vlakken binnen de patiëntenzorg die aan verandering of verbetering toe zijn.
Er is een verschuiving gaande van het ziekenhuis naar transmurale en extramurale zorgtrajecten. De patiënt is nu een mondig persoon, die kritisch is en maximaal betrokken wenst te worden bij het bepalen van een beleid. Meer kwaliteit toevoegen aan de levens die we verlengen, blijft een belangrijke uitdaging. De reeds verregaande informatisering - voor menig heden een bron van ergernis - zal niet tot een halt komen en ook over de ziekenhuisfinanciering is nog lang niet het laatste woord gesproken.
Geneeskundestudenten moeten opgeleid worden om als arts stand te houden in een wervelwind van verandering
Kortom, geneeskundestudenten moeten opgeleid worden om als arts stand te houden in een wervelwind van verandering. Daarbij zullen zij echter ook het mooiste ontdekken aan kennis, namelijk dat ze altijd verder kan uitdeinen indien de mensheid gedreven blijft om te ontdekken.
Ik wens onze nieuwe generatie geneeskundestudenten dan ook een nieuwsgierige geest toe, zodat ze de grote vraagstukken van deze tijd kunnen beantwoorden. Ik wens hen goede leermeesters toe, die hen helpen wegwijs raken in de medische wereld zonder de menselijke kant van het beroep uit het oog te verliezen.
De beste leermeester zal uiteraard de patiënt zelf zijn. Ik wens de nieuwe studenten geduld toe, met hun toekomstige patiënten, maar vooral ook met zichzelf. Arts word je niet op een dag. Ik wens hen ook een goede nachtrust toe, omdat niets waardevoller is dan een uitgeslapen geest. Tot slot wens ik hen toe dat ze de evenwichtsoefening tussen werk en privéleven probleemloos zullen meesteren.
De weg naar het afstuderen is lang, zwaar, uitputtend. Wie echter van een baan droomt waarin je dagdagelijks een verschil kan maken, zal in de geneeskunde vinden wat hij zoekt. Ik ben er dan ook van overtuigd dat onze dokters van morgen een briljante beroepskeuze hebben gemaakt.