Pembrolizumab veelbelovend bij met sorafenib uitbehandelde patiënten met HCC
In deze niet-gerandomiseerde multicentrische (47 centra in tien landen) open label fase 2-studie werden 104 patiënten met een gemetastaseerd hepatocellulair carcinoom (HCC) behandeld met pembrolizumab, nadat ze ofwel progressief waren onder sorafenib, ofwel deze VEGFR-inhibitor niet meer tolereerden. Alle deelnemers ontvingen elke drie weken, 200 mg pembrolizumab intraveneus gedurende twee jaar of tot progressie van de aandoening of niet-aanvaardbare toxiciteit.
Een objectieve respons, waarvan één (1%) volledige en 17 (16%) gedeeltelijke, werd waargenomen bij 18 (17%; 95% CI 11-26) van de 104 patiënten. Bij 46 (44%) patiënten noteerde men een stabilisatie van de aandoening en 34 (33%) vertoonden een progressie. Bij zes (6%) patiënten ontbrak een evaluatie op het ogenblik van het verzamelen van de resultaten en deze konden niet worden geïncludeerd. Men noteerde dus een controle van de aandoening bij 64 (62%; 95% CI 52-71) van de 104 behandelde deelnemers. Twaalf (77%) van deze responders vertoonden een controle gedurende minstens negen maanden en de respons trad gemiddeld op na 2,1 maanden (IQR 2,1-4,1).
Bij 101 (97%) deelnemers werd minstens één bijwerking waargenomen en deze was ernstig bij 42 (40%). Behandelingsgerelateerde bijwerkingen traden op bij 76 (73%) van de 104 patiënten, waarvan er 16 (15%) beschouwd werden als ernstig. Behandelingsgerelateerde bijwerkingen van graad 3 werden waargenomen bij 25 (24%) van de 104 patiënten. De meest voorkomende waren gestegen aspartaat-aminotransferaseconcentraties bij zeven (7%), gestegen alanine-aminotransferase concentraties bij vier (4%), en vermoeidheid bij vier (4%) patiënten. Men noteerde één geval (1%) van behandelingsgerelateerde hyperbilirubinemie van graad 4.
Bij 26 (25%) van de 104 deelnemers gaven deze behandelingsgerelateerde bijwerkingen aanleiding tot onderbreken van de behandeling, meest frequent omwille van gestegen aspartaat-aminotransferaseconcentraties bij vier (4%) patiënten, gestegen alanine-aminotransferase concentraties bij drie (3%), hypothyroïdie bij twee (2%) en een huidreactie bij twee (2%).
Immuungemedieerde hepatitis trad op bij drie (3%) patiënten. Er werden geen gevallen van opflakkering van hepatitis B-virus of hepatitis C-virus gerapporteerd. Men noteerde 28 (27%) overlijdens, waarvan 12 te wijten aan behandelingsgerelateerde bijwerkingen en een overlijden, geassocieerd met ulceratieve oesophagitis werd eveneens toegeschreven aan de behandeling.
Pembrolizumab is efficiënt en goed verdragen in met sorafenib uitbehandelde patiënten met hepatocellulair carcinoom en vormt een goede behandelingsmogelijkheid als tweedelijnsbehandeling.
Zhu, A. X., Finn, R. S., Edeline, J. et al. Pembrolizumab in patients with advanced hepatocellular carcinoma previously treated with sorafenib (KEYNOTE-224): a non-randomised, open-label phase 2 trial. Lancet Oncol 2018; 19: 940-52. Published Online June 3, 2018. http://dx.doi.org/10.1016/S1470-2045(18)30351-6.