Turbo
Vrouwen breken moeilijk door in leidinggevende functies. Dat geldt in het algemeen en het geldt zeker ook voor de gezondheidszorg.
Slechts een beperkt aantal managers in Franstalige ziekenhuizen is een vrouw.Allicht is dat in Vlaamse ziekenhuizen niet anders. En bij uitbreiding is het evenzeer waar voor de federale gezondheidsadministraties en de farmaceutische industrie.
Om over het artsensyndicalisme maar te zwijgen. Daar zijn vrouwen in topfuncties zelfs met een vergrootglas niet te bespeuren. Wel lijken Zorgnet-Icuro en de Vlaamse administratie gelukkige uitzonderingen te vormen op deze regel.
Ziekenhuizen waar vrouwelijke artsen mee de plak zwaaien, kunnen allicht turbo-resultaten voorleggen...
In een overwegend vrouwelijke sector die ook nog steeds meer vervrouwelijkt, is het 'zwakke geslacht' dus weinig aanwezig in topfuncties. Tot zover de diagnose. Eraan remediëren is niet eenvoudig.
Mogelijk kan de invoering van verplichte quota om vrouwen in bestuursfuncties te katapulteren soelaas brengen. Sommigen vinden dat zelfs absoluut noodzakelijk. Eens het genderevenwicht min of meer aanwezig is, zouden quota dan eventueel weer kunnen worden afgeschaft.
Anderen zien dit niet zitten. Ze vrezen dat quota minder bekwame vrouwen naar te hoge functies loodst. En dus is een onderscheid tussen mannen en vrouwen uit den boze. Talentvolle, gemotiveerde, werklustige vrouwen slagen er sowieso in hogerop te klimmen.
Nog dit. Tal van wetenschappelijke studies tonen aan dat ziekenhuizen met artsen in leidinggevende functies betere resultaten kunnen voorleggen dan instellingen waar de CEO een niet-medische achtergrond heeft. En ziekenhuizen met vrouwen in het directiecomité boeren beter dan ziekenhuizen waar dat niet het geval is.
Besluit? Ziekenhuizen waar vrouwelijke artsen mee de plak zwaaien, kunnen dus allicht turbo-resultaten voorleggen...
Geert Verrijken