Pembrolizumab verbetert aanzienlijk de overleving bij melanoom
In deze multicentrische fase III-studie (123 centra in 23 landen) werden 509 patiënten met een gereseceerd stadium III-melanoom met hoog risico gerandomiseerd om ofwel 200 mg pembrolizumab (509 patiënten) ofwel placebo (502 patiënten) intraveneus toegediend te krijgen om de drie weken. Dat kregen ze tot een totaal aantal van 18 dosissen (ongeveer een jaar) ofwel tot recidief of optreden van niet-aanvaardbare bijwerkingen.
In de pembrolizumabgroep werd bij 70 patiënten (13,8%) de behandeling onderbroken omwille van bijwerkingen. Deze bijwerkingen werden door de onderzoekers in verband gebracht met pembrolizumab bij 66 patiënten (13,0%). In de placebogroep diende de behandeling bij elf patiënten (2,2%) onderbroken te worden en werd dit aan het placebo toegeschreven bij acht patiënten (1,6%). Het optreden van recidief was verantwoordelijk voor het stopzetten van de behandeling bij 109 patiënten (21,4%) in de pembrolizumabgroep en bij 179 patiënten (35,7%) in de placebogroep.
De mediane follow-upduur bedroeg 15,1 maanden (14,7 maanden in de pembrolizumabgroep en 15,4 maanden in de placebogroep). 282 patiënten (55,4%) van de pembrolizumabgroep en 294 (58,6 %) van de placebogroep vervolledigden de eenjaarsbehandelingsperiode. Het recidiefvrije interval op 12 maanden bedroeg 75,4% (95% CI, 71,3 tot 78,9) in de pembrolizumabgroep en 61,0% (95% CI, 56,5 tot 65,1) in de placebogroep. De recidiefvrije overleving was significant langer in de pembrolizumab groep dan in de placebogroep (hazard ratio voor recidief of overlijden, 0,57; 98,4% CI, 0,43 tot 0,74; P < 0,001) Na 18 maanden bedroeg de recidiefvrije overleving 71,4% (95 % CI, 66,8 tot 75,4) in de pembrolizumabgroep en 53,2% (95% CI, 47,9 tot 58,2) in de placebogroep.
In het totaal vertoonden 351 patiënten een recidief of overlijden: 135 in de pembrolizumabgroep en 216 in de placebogroep. Metastasen op afstand, solitair of in combinatie met locoregionaal recidief, traden op bij 78 patiënten (15,2%) in de pembrolizumabgroep in vergelijking met 138 patiënten (27,3 %) in de placebogroep.
Bijwerkingen van alle graden, beoordeeld als een gevolg van de trial setting werden genoteerd bij 396 patiënten (77,8%) in de pembrolizumabgroep en bij 332 patiënten (66,1%) in de placebogroep. De ratio van vermoeidheid, asthenie en diarree waren vergelijkbaar in beide groepen. Bijwerkingen van graad 3, 4 of 5, beoordeeld als een gevolg van de trial setting werden genoteerd bij 14,7% van de patiënten in de pembrolizumabgroep en bij 3,4% van de patiënten in de placebogroep.
Immuungerelateerde bijwerkingen van alle graden kwamen voor bij 190 (37,3%) patiënten in de pembrolizumabgroep en bij 45 (9,0%) patiënten in de placebogroep. Men noteerde een hogere incidentie van endocriene bijwerkingen in de pembrolizumabgroep dan in de placebogroep (23,4% in de pembrolizumabgroep en 5,0% in de placebogroep).
Eggermont, A.M.M., Blank, C.U., Mandala, M. et al.: Adjuvant Pembrolizumab versus Placebo in Resected Stage III Melanoma. N Engl J Med 2018;378:1789-801. DOI: 10.1056/NEJMoa180235.